Nasze potrzeby są zawsze nieograniczone i raczej nigdy nie uda się nam ich zaspokoić. Weźmy sobie dla przykładu urządzenia, które można podpiąć do komputera. Obecnie mamy całą masę sprzętu, a nasz PC, laptop czy router ma skończoną i często też bardzo niewielką ilość portów USB. Problematyczne może być zatem podłączenie do komputera w tym samym czasie kamer, pendrive, dysków, telefonów/smartfonów, mp3player'ów, drukarek, myszy czy klawiatury. Można oczywiście wyciągać z gniazdek jedne urządzenia, by zrobić miejsce dla innych ale istnieje przecie taki wynalazek jak HUB USB, który umożliwiają nam podłączone kilku urządzeń do jednego portu USB. Jakość tych HUB'ów oraz ich właściwości są różne i w tym wpisie zobaczymy co ma nam do zaoferowaniaHUB USB 3.0 UH720od TP-LINK

Dziś postanowiłem się wziąć za ostatnią kartę WiFi, którą podesłał mi TP-LINK. Jest to nano adapter Archer T1U V1 na czipie MediaTek MT7610U identyfikowany w systemie jako idVendor=2357 , idProduct=0105 . Na opakowaniu pisało, że ta karta działa na linux'ach ale oczywiście w przypadku mojego Debiana, ten adapter nie został w ogóle wykryty. Winą są zbyt stare sterowniki, które nie zostały zaktualizowane przez MediaTek od 2013 roku. TP-Link może i ma u siebie na stronie nieco nowszą wersję sterowników, bo z 2015 roku ale nie udało mi się za ich sprawą zbudować poprawnie modułu mt7610u_sta na kernelu 4.6 . Na szczęście mamy jedną alternatywę, która pomoże nam jako tako wybrnąć z tej sytuacji.

Systemy operacyjne nie są w stanie wejść w interakcję ze sprzętem, do którego nie posiadają sterowników. Linux już od dość dawna żyje sobie wśród nas i coraz bardziej pcha się na desktopy. Niemniej jednak producenci tych wszystkich urządzeń niechętnie wypuszczają sterowniki dla alternatywnych systemów. Ostatnio próbowałem uruchomić adapter TL-WN823N V2 od firmy TP-LINK. Na opakowaniu widnieje napis sugerujący, że ta karta działa pod linux'em. Rzeczywistość jednak okazała się zupełnie inna. Mianowicie, mój Debian w ogóle nie rozpoznał tej karty. Jedyne informacje jakie mi zwrócił to nazwę producenta czipu, którym okazał się być Realtek , oraz idVendor=2357 i idProduct=0109 . Sterowników dostępnych na stronie TP-LINK'a nie szło zbudować na obecnym kernelu 4.6 . Trzeba było zatem poszukać innej alternatywy. Na szczęście udało się znaleźć moduł 8192eu (rtl8192eu), który się skompilował i zainstalował bez problemu. Karta TL-WN823N V2 została wykryta i działa. W tym wpisie zostanie pokazany proces kompilacji tego modułu.

Przeglądając sobie FAQ dotyczący urządzeń USB natknąłem się na punkt, który opisywał parametr max_sectors . Niby nic wielkiego, w linux'ie jest przecie pełno przeróżnych opcji, przy pomocy których jesteśmy w stanie zmienić szereg aspektów pracy naszego systemu operacyjnego. Rzecz w tym, że parametr max_sectors potrafi nawet dość znacznie poprawić wydajność urządzeń USB, w tym tych wszystkich pendrive'ach, w których prędkość zapisu pozostawia wiele do życzenia. W tym wpisie postaramy się nieco dostosować ten parametr, tak by przyśpieszyć transfer kopiowanych plików.

Jeśli próbowaliśmy odnaleźć odpowiednią ścieżkę do urządzenia usb w linuxowym drzewie katalogów, to wiemy, że nie jest to łatwe zadanie. Mamy, co prawda, do dyspozycji polecenie lsusb ale ono nie daje nam precyzyjnych informacji na temat tego gdzie dokładnie w katalogu /sys/ znajdują się określone urządzenia. Na necie natrafiłem na FAQ dotyczący tego zagadnienia i postanowiłem napisać kilka zdań o tym jak zinterpretować ciągi typu 2-1.1.2:1.1 oraz jakie to może być urządzenie.

Kernel w linux'ie odcina zasilanie urządzeniom podpiętym do portów USB jeśli sterownik wspiera tego typu możliwość oraz samo urządzenie nie jest używane przez pewien okres czasu. W taki oto sposób, jeśli podłączymy, np. zewnętrzną klawiaturę USB do laptopa, możemy zaobserwować, że przy pisaniu tekstu gubiony jest zwykle pierwszy znak. Może i klawiatura po przyciśnięciu klawisza wyszła ze stanu bezczynności ale system nie zareagował na tyle szybko by złapać sygnał przycisku. Na necie ludzie piszą, że jest to problem niekompatybilności urządzeń i tego typu sytuacja nie powinna się zdarzać. Jeśli jednak natrafiliśmy na klawiaturę czy myszę, która cierpi z powodu automatycznego zawieszania jej zasilania, możemy wyłączyć ten ficzer zupełnie.

Póki co, w kernelu linux'a (4.5) nie ma odpowiednich sterowników do adaptera WiFi Archer T4U i trzeba je sobie skompilować ręcznie. Trochę to dziwne, bo przecie kod sterownika jest na licencji GPLv2 i dostępny już szmat czasu na github'ie. W każdym razie, jeśli zakupiliśmy w/w kartę i nie jest ona wykrywana po wsadzeniu jej do portu USB, to czeka nas proces kompilacji modułu 8812au i jego automatyzacja przy pomocy mechanizmu DKMS.

Niektóre karty wifi znane są z tego, że niezbyt chcą one działać pod systemem operacyjnym linux. Nie jest to wina samego sprzętu, ani tym bardziej linuxa, tylko raczej faktu, że producent nie potrafi napisać pod ten OS odpowiednich sterowników. Czasem jednak pod względem programowym wszystko wydaje się być w porządku, tj. sterowniki zostały zainstalowane, są one dobrej jakości i karta działa praktycznie bez zarzutu. Niemniej jednak, strony www wydają się ładować jakoś tak ociężale, z pewnym opóźnieniem. Jeśli doświadczyliśmy tego typu zachowania ze strony naszej karty wifi, prawdopodobnie oznacza to, że ma ona włączony tryb oszczędzania energii (powersave).