Network File System) to sieciowy system plików, za pomocą którego maszyny mające na pokładzie system operacyjny linux, w tym tez OpenWRT, są w stanie udostępniać pliki w sieci. Zatem NFS to głównie domena linux'ów. W przypadku windowsów można korzystać z protokołu SMB (samba). Sposób udostępniania zasobów przy pomocy tego sieciowego systemu plików jest bardzo podobny do tego, który jest realizowany w przypadku protokołu SSHFS. Zasadniczą różnicą między NFS i SSHFS jest brak szyfrowania komunikacji. W warunkach domowej sieci, ta cecha raczej nie stanowi większego problemu. Poza tym, trzeba też brać pod uwagę fakt, że szyfrowanie znacznie obciążyłoby router, co przełożyłoby się na spadek prędkości transferu. W tym wpisie zobaczymy jak na routerze z OpenWRT zaimplementować protokół NFS i udostępnić za jego pomocą zasoby w sieci lokalnej.

Usługa FTP jest w miarę wygodnym rozwiązaniem w przypadku, gdy chcemy korzystać z zasobów udostępnianych przez router zarówno na linux'ach jak i na windowsach. Jedyne czego potrzebujemy to kawałek przeglądarki albo jakiegoś klienta FTP. W tym protokole nie ma też znaczenia system plików, w którym znajdują się udostępniane pliki. Jedyne co nas interesuje, to postawienie serwera na routerze i podanie klientom namiarów na niego. W OpenWRT możemy do tego celu zaprzęgnąć vsftpd . W tym wpisie pokażę jedynie jak tego typu usługę uruchomić na domowym routerze WiFi i jak ją wstępnie skonfigurować. Wszelkie kwestie techniczne związane z działaniem samego serwera FTP jak i jego wszystkich parametrów już opisywałem przy okazji wdrażania vsftpd w dystrybucji debian. Zachęcam zatem do zapoznania się również z tym podlinkowanym wpisem.

Bezprzewodowy router WiFi to w miarę proste urządzenie, które w zasadzie realizuje kilka podstawowych aspektów pracy sieci domowej. Wielu użytkownikom jednak jest nieustannie potrzebna jakaś nowa funkcjonalność, której oryginalny firmware producenta nie oferuje. Dlatego też mamy do dyspozycji OpenWRT będący minimalistyczną formą bardziej rozbudowanej dystrybucji linux'a. Może i OpenWRT daje nam możliwość zaawansowanej konfiguracji naszej sieci ale tego typu opcja powoduje też szereg problemów. Chodzi o to, że kernel dynamicznie tworzy nazwy dla wszystkich podłączanych urządzeń do routera. W dużych dystrybucjach linux'a do ogarnięcia tych nazw wykorzystywany jest UDEV. W przypadku OpenWRT też możemy skorzystać tego mechanizmu. Jeśli jednak mamy niewiele miejsca na pamięci flash routera, to możemy też skorzystać ze zdarzeń hotplug. W tym wpisie postaramy się przepisać nazwy pendrive/dysków twardych oraz modemów USB (LTE), tak by ich kolejność podłączania do routera nie stwarzała problemów w konfiguracji.

Tryb WDS (Wireless Distribution System) umożliwia stworzenie mostu bezprzewodowego, w którym to nadrzędny AP (Access Point) przekazuje pakiety do klientów WDS. Ci z kolei przesyłają te pakiety dalej do podrzędnych AP. Z reguły routery posiadają funkcję WDS i po jej aktywowaniu, ten drugi AP będzie wzmacniał i rozsyłał otrzymany sygnał dalej w granicach swojego zasięgu. Tryb WDS nie jest jednak standardem i producenci firmware oraz sterowników implementują go inaczej, co przekłada się na problemy z kompatybilnością. Jeśli chcemy korzystać z opcji WDS w OpenWRT, to najlepiej posiadać kilka takich samych urządzeń i dobrze jest mieć na nich wgrane to samo oprogramowanie. W tym wpisie zaprojektujemy sobie taki most bezprzewodowy w oparciu o dwa routery firmy TP-LINK: TL-WDR3600 v1 oraz Archer C7 v2, na których jest wgrany firmware OpenWRT Chaos Calmer 15.05.1 .

Routery wyposażone w firmware OpenWRT mają tę zaletę, że ich bezprzewodowe karty sieciowe można w miarę dowolnie sobie skonfigurować. Oryginalne oprogramowanie producenta takiego sprzętu zwykle nie umożliwia nam przełączenia kart routera w inny tryb niż AP (Access Point). W OpenWRT możemy ustawić praktycznie dowolny tryb, o ile pozwala na to sterownik karty WiFi. W ten sposób możemy aktywować, np. tryb MONITOR. W tym wpisie jednak będzie nas interesował tryb STA (STATION), czyli postaramy się przełączyć karty WiFi routera w tryb klienta. Jest to bardzo przydatna opcja w przypadku, gdy mamy do czynienia z Wireless Internet Service Provider (WISP), czyli bezprzewodowymi dostawcami internetu.

Routery WiFi, zwłaszcza te na podzespołach firmy Qualcomm, mają zwykle bardzo dobre wsparcie w alternatywnym firmware OpenWRT. Te bezprzewodowe routery posiadają na pokładzie zwykle jedną lub dwie karty WiFi, w zależności od obsługiwanego pasma (2,4 GHz i/lub 5 GHz). Karty tych routerów działają standardowo w trybie AP (Access Point), czyli punktu dostępowego. W taki sposób jesteśmy w stanie bezprzewodowo połączyć szereg urządzeń w sieci domowej z internetem. Niemniej jednak, karta WiFi może pracować w kilku innych trybach. W tym wpisie zobaczymy jak przełączyć kartę WiFi routera w tryb MONITOR.

Ten poniższy artykuł ma na celu pokazanie w jaki sposób stworzyć infrastrukturę WiFi w oparciu o oprogramowanie freeradius (serwer RADIUS), które zostanie zainstalowane na przykładowym routerze TP-Link Archer C7 v2. Router ma wgrany firmware OpenWRT Chaos Calmer w wersji 15.05.1 (r49294). Zostanie tutaj opisane dokładnie jak wdrożyć protokół WPA2 Enterprise z obsługą trzech metod uwierzytelniania: EAP-TLS, EAP-TTLS oraz PEAP (v0) .

Na dużych dystrybucjach linux'a adres MAC można zmienić bez problemu. Podobnie sprawa ma się w przypadku automatycznego generowania takiego adresu MAC za każdym razem, gdy chcemy nawiązać połączenie z internetem. W OpenWRT rozwiązanie tego zadania nie jest tak oczywiste jak, np. na debianie, ale też znowu nie jest niemożliwe. W repozytorium OpenWRT mamy dostępny pakiet macchanger . Niemniej jednak, w przypadku routerów o małych pamięciach flash, instalowanie dodatkowych pakietów może nie być dobrym pomysłem. Przydałoby się zatem zaprojektować mechanizm generowania i zmiany adresu MAC interfejsu WAN za każdym razem, gdy będziemy resetować router i to zadanie postaramy się zrealizować w tym artykule.

Jednym z popularniejszych routerów bezprzewodowych firmy TP-LINK jest model TL-WR1043ND v2 . Dlaczego ten router jest tak rozchwytywany? Wytłumaczenie tkwi w alternatywnym firmware OpenWRT, który daje znaczne możliwości rozbudowania funkcjonalności tego urządzenia. Jest to chyba jeden z najlepiej wpieranych przez OpenWRT modeli, co zapewnia bezproblemowe użytkowanie. Niewątpliwą zaletą TL-WR1043ND v2 jest dość silne WiFi, choć mamy do dyspozycji tylko pamso 2,4 GHz. Standardowo na wyposażeniu mamy także gigabitowy switch 5-cio portowy oraz tylko jeden port USB 2.0. Przy czym, ten jeden port USB nie powinien nam zbytnio przeszkadzać, zwłaszcza jeśli dysponujemy aktywnym hubem USB. W tym wpisie przyjrzymy się nieco bliżej temu routerowi.

Routery bezprzewodowe to bardzo użyteczne urządzenia i na dobrą sprawę każdy dom powinien posiadać jeden taki wynalazek. Na rynku jest cała masa sprzętu WiFi, który w większości przypadków zaspokoi gust kupujących ale też trzeba wziąć pod uwagę fakt, że nie wszystkie routery posiadają pożądane przez nas ficzery. Część routerów ma tylko jedno radio, zwykle o zakresie 2,4 GHz. Te droższe modele mają także radio 5GHz. Routery różnią się także ilością portów w switch'u, ilością pamięci RAM, częstotliwością pracy procesora, no i rozmiarem pamięci flash. Wszystkie te cechy trzeba wziąć pod uwagę przy próbie ewentualnego zakupu routera bezprzewodowego. Oczywiście spora część z tych gabarytów będzie miała znaczenie tylko w przypadku zainstalowania alternatywnego firmware, np. OpenWRT. Niemniej jednak, dobrze zdawać sobie sprawę z tego co dany router ma pod obudową. W tym wpisie zostanie przedstawiony router TP-LINK Archer C7 v2, obsługujący pasma 2.4 GHz i 5 GHz, mający 128 MiB pamięci RAM, 16 MiB flash, gigabitowy switch 5-cio portowy i dwa porty USB 2.0 .