Obrazy OpenWRT mają wbudowany tryb failsafe obchodzący całą konfigurację, która została zapisana na partycji JFFS2. To jest ta części pamięci flash routera, w której możemy dokonywać własnych zmian w konfiguracji tego firmware. Jak to zwykle bywa, czasem coś uszkodzimy przez przypadek i masz router nie chce zbytnio działać tak jak byśmy od niego oczekiwali. Tryb failsafe nie jest tym samym co firstboot, który resetuje ustawienia do fabrycznych. W przypadku failsafe , wszelkie zmiany jakich dokonaliśmy w procesie konfiguracji zostają i nic nie tracimy. Jedynie co, to nie jest montowana partycja, na której ten zmiany figurują. Dodatkowo, ilość odpalonych usług jest ograniczona do minimum. Nie mamy, np. dostępu do internetu, nie działa WiFi, resolver DNS i nie mamy możliwości uzyskania adresu za pomocą protokołu DHCP. W tym wpisie przyjrzymy się nieco bliżej temu mechanizmowi.

Routery zwykle nie posiadają monitorów, klawiatur czy myszy. Gdy z takim urządzeniem zaczynają się dziać problemy, mamy bardzo niewielkie pole manewru. Nie dość, że nie mamy jak zarządzać takim routerem, to jeszcze rozebranie go zwykle nic nam nie da. Nie są to przecie dekstop'y, z których można wymontować dysk czy podpiąć do nich pendrive live i odratować znajdujący się na nich system operacyjny. Czasem wystarczy drobny błąd konfiguracyjny, by router nie chciał się nam odpalić lub nie będziemy w stanie się z nim połączyć. Z powodu tak ograniczonego dostępu do systemu routerów w przypadku awarii, ich firmware zwykle jest wyposażony w mechanizm resetowania konfiguracji do ustawień fabrycznych. Podobnie sprawa ma się w przypadku firmware OpenWRT. Cały mechanizm resetowania ustawień nosi nazwę firstboot lub factory defaults albo też factory reset . W tym wpisie postaramy się zresetować ustawienia routera na kilka sposobów.

W artykule poświęconym 3ginfo omawialiśmy monitorowanie połączenia 3G/LTE pod OpenWRT. Zabrakło tam jednak pewnej funkcjonalności, która ucieszyłaby chyba każdego użytkownika tego firmware. Chodzi oczywiście o wysyłanie i odbieranie SMS oraz przesyłanie kodów USSD. Okazuje się, że 3ginfo potrafi nam tę funkcjonalność zapewnić, tylko wymagane jest doinstalowanie kilku pakietów i odpowiednie skonfigurowanie systemu. W tym wpisie spróbujemy sobie ten mechanizm wysyłania SMS i kodów USSD skonfigurować.

W pewnych sytuacjach lub też ze zwykłej ciekawości możemy chcieć sprawdzić jak sprawuje się połączenie LTE, którego obsługę zaimplementowaliśmy na naszym routerze mającym na pokładzie firmware OpenWRT. Nie będę tutaj opisywał samej konfiguracji takiego połączenia, bo to zostało zrobione we wpisie poświęconym konfiguracji modemu Huawei E3372 pod OpenWRT, jak i przy okazji konfiguracji połączenia Aero2. W tym wpisie zaś skupimy się na monitorowaniu za pomocą 3ginfo już działającego połączenia, które jest realizowane za pomocą modemu LTE podłączonego do portu USB routera.

Darmowy internet oferowany przez Aero2 nie grzeszy zbytnio osiągami, bo mamy do dyspozycji jedynie 512 kbit/s. Niemniej jednak, taka prędkość w zupełności wystarcza do przeglądania stron internetowych. Gorzej z oglądaniem materiałów video w serwisach takich jak YouTube. To jednak nie ma raczej większego znaczenia, bo przecie usługa jest za free, a poza tym, możemy dokupić szereg pakietów aktywujących pełną prędkość w technologi LTE. Problem w tym, że od Aero2 możemy otrzymać tylko jedną kartę SIM na użytkownika. Może i mamy możliwość dostania kilku kart na jeden adres zamieszkania ale i tak trzeba by dla każdego SIM załatwić osobny modem LTE. Zwykle takie rozwiązanie nie wchodzi w grę, zwłaszcza, gdy z internetu korzystamy raczej sporadycznie. Mając jednak router z alternatywnym firmware OpenWRT, możemy do jednego z jego portów USB doczepić taki modem i udostępnić połączenie internetowe wszystkim urządzeniom w naszej sieci domowej. W tym artykule postaramy się to zadanie zrealizować.

OpenWRT to alternatywny firmware dla routerów oparty o linux'a. Może on okazać się dość złożonym systemem i to pomimo faktu, że zajmuje raczej niewiele miejsca, bo rozmiary obrazów nie przekraczają 8-16 MiB, oczywiście wliczając w to wolne miejsce. Niemniej jednak, by komfortowo operować na dostarczonym oprogramowaniu, trzeba dysponować określoną wiedzą. OpenWRT w dużej mierze przypomina linux'a i szereg poleceń jest w tych dwóch systemach taki sam. Jedynie co, to z powodu dość ograniczonego miejsca, większość programów została okrojona dość solidnie, zostawiając przy tym tylko niezbędną funkcjonalność. Mamy, co prawda, szereg nakładek z interfejsem webowym (min. Gargoyle i LuCi), które upraszczają operowanie na tym firmware ale my w tym artykule położymy nacisk na przejście na czyste OpenWRT, z którym będziemy się komunikować za pomocą poleceń tekstowych wydawanych w terminalu.

Zmiana oryginalnego firmware na alternatywne na bazie OpenWRT nie jest procesem tylko i wyłączenie w jedną stronę. W przypadku, gdy OpenWRT z jakichś powodów nie spełnia naszych oczekiwań, to zawsze możemy powrócić do oprogramowania oferowanego przez producenta routera. W tym wpisie prześledzimy sobie proces powrotu do oryginalnego firmware na przykładzie routera TP-LINK TL-WR1043ND v2.

Alternatywne oprogramowanie OpenWRT dla routerów trzeba regularnie aktualizować. Nie chodzi tutaj tylko o znane podatności w oprogramowaniu ale też o wyeliminowanie błędów wynikłych z niepoprawnego działania sterownika czy jakiegoś modułu samego kernela. Proces aktualizacji firmware nie jest niczym trudnym, choć przeprowadzany niewłaściwie może zakończyć się uwaleniem routera. Poniższy wpis ma na celu zaprezentowanie jak krok po kroku dokonać aktualizacji oprogramowania za pomocą narzędzia sysupgrade . Postaramy się to zrobić w oparciu o najnowszą dostępną wersję OpenWRT, w tym przypadku będzie to Chaos Calmer 15.05.1 (r49172).

Modem LTE jest zwykle przeznaczony dla jednej stacji roboczej. Podpina się go do portu USB i zwykle po chwili można zestawić połączenie z siecią. W przypadku, gdy mamy kilka komputerów i na każdym z nich chcemy mieć internet, to mamy z grubsza trzy wyjścia. Pierwszym z nich jest dokupienie kolejnych modemów LTE, co zwykle nie wchodzi w grę. Drugą opcją jest zakup routera LTE. Różni się on od zwykłego routera WiFi tym, że ma już wbudowany modem LTE. Jeśli jednak dysponujemy własnym routerem WiFi, to niekoniecznie musimy się go pozbywać, zwłaszcza w przypadku, gdy już zakupiliśmy osobno modem LTE. Jeśli na tym routerze WiFi jesteśmy w stanie zainstalować firmware OpenWRT, to istnieje duża szansa na to, że damy radę ten router przerobić na router LTE. W tym wpisie postaramy się ten zabieg przeprowadzić z wykorzystaniem routera TP-LINK Archer C7 v2 oraz modemu LTE Huawei E3372s-153 w wersji NON-HiLink.

Ludzie z IETF prawie 20 lat temu opracowali protokół IPv6. Niemniej jednak, w dalszym ciągu ogromna część providerów internetowych nie ma zamiaru zaimplementować u siebie jego obsługi. Ilość użytkowników, którzy mają natywne wsparcie dla protokołu IPv6 oscyluje w granicach 10% . Jeśli jednak mamy do dyspozycji router z firmware OpenWRT na pokładzie, to możemy pokusić się o skonfigurowanie tunelu 6in4. Jedynym warunkiem jest posiadanie zewnętrznego adresu IP. Tunel 6in4 jest bardzo podobny do tego 6to4, który był opisywany na przykładzie debiana. Tutaj jednak ten tunel zostanie ustawiony na routerze i w ten sposób cała wewnętrzna sieć będzie miała przydzieloną określoną przestrzeń adresową z puli IPv6.