Jakiś czas temu opisywałem jeden z mobilnych routerów WiFi, który był w stanie realizować połączenie LTE i udostępniać je w obrębie swojej sieci. Konkretnie był to hotspot M7310. W recenzji tego urządzenia wspomniałem o tym, że dysponując smartfonem jesteśmy w stanie przy jego pomocy zarządzać tym routerem. Oczywiście potrzebna jest do tego celu specjalna aplikacja tpMiFi wypuszczona również przez TP-LINK, którą można pobrać bez większego problemu z Google Play. Jako, że w tamtym wpisie potraktowałem temat tej aplikacji jedynie powierzchownie, to postanowiłem nieco bardziej się jej przyjrzeć i dokładnie opisać jej właściwości.

TP-LINK ma w swojej ofercie szereg urządzeń, którymi można zarządzać z grubsza na dwa sposoby. Pierwszym jest raczej znany nam wszystkim panel administracyjny dostępny z poziomu przeglądarki internetowej zainstalowanej na dowolnym komputerze czy laptopie. Drugim ze sposobów jest wykorzystanie smartfona i dedykowanej aplikacji Tether na Androida/iOS. Webowy panel administracyjny zwykł udostępniać nam całą masę opcji, a jak jest w przypadku aplikacji Tether?

Ludzkie oko ma to do siebie, że nie widzi całej masy szczegółów w postrzeganym obrazie. Nawet jeśli część z nas jest w stanie "widzieć więcej" niż inni, to i tak nie zawsze możemy znaleźć się w danym miejscu i czasie, by te konkretne zdarzenia być w stanie zarejestrować. Subiektywna opinia kogoś, kto próbuje nam jedynie opisać dane wydarzenie, nie zawsze oddaje sendo sytuacji, a i tak przecież są rzeczy, które wolelibyśmy zobaczyć sami na własne oczy. Dlatego właśnie dobrze jest mieć jakiś rejestrator w postaci kamery, który będzie w stanie uwiecznić obraz w formie niezmienionej. Taki materiał video możemy później sobie odtworzyć w dowolnym czasie i raczej żaden szczegół nie umknie naszej uwadze, zwłaszcza w przypadku włamań do monitorowanych przez nas pomieszczeń. Jako, że mam na wyposażeniu kamerę IP NC250 od TP-LINK, to postanowiłem napisać o miej kilka słów w kontekście wykorzystania tego sprzętu pod linux'em.

Kamery IP to bardzo użyteczne urządzenia, choć ich obsługa nie zawsze jest wygodna. Nie chodzi tutaj o zarządzenie nimi, bo taka kamera ma przecie swój własny adres IP i możemy bez większego problemu dostać się do jej panelu administracyjnego przez sieć, w tym też nawet i po WiFi. Niemniej jednak, gdy jesteśmy w terenie, to bardzo rzadko mamy przy sobie komputer czy nawet laptop, na którym moglibyśmy zainstalować odpowiedni soft w celu uzyskania podglądu obrazu z takiej kamery. W przypadku kamer od TP-LINK sprawa wygląda nieco inaczej, bo mamy tutaj możliwość zaprzęgnięcia do pracy smartfona. Taki telefon można bez problemu połączyć z kamerą, z tym, że potrzebna nam będzie do tego specjalna aplikacja: tpCamera. Zobaczmy zatem do czego może ona nam się przydać.

Przy okazji zabawy z konsolą szeregową przy ratowaniu jednego z moich routerów TP-LINK (TL-WR1043ND V2), parokrotnie przewinęła mi się informacja na temat trybu recovery, który ma być dostępny w części routerów. W czym nam taki tryb może pomóc i czy nasz router go obsługuje? Jeśli tak, to jak za jego pomocą naprawić urządzenie, które nie chce wystartować, np. po przerwanym procesie wgrywania firmware TP-LINK czy też OpenWRT/LEDE? W trym artykule postaramy się odpowiedzieć na te pytania.

Proces root na smartfonie Neffos C5 od TP-LINK można przeprowadzić w miarę bez większych problemów, choć nie jest to rozwiązanie działające OOTB. Niemniej jednak, taki root telefonu czyni go bardziej podatnym na zagrożenia ze strony wrogich aplikacji. Ponadto, kasując czy też zmieniając pliki systemowe, możemy sprawić, że nasze urządzenie zwyczajnie przestanie nam działać, tj. już się nie uruchomi. Niektórzy użytkownicy smartfonów nie zdają sobie z tego sprawy i ukorzeniają Androida bez głębszego zastanowienia się. Mi jako linux'iarzowi, root jest niezbędny do pracy ale czy aby na pewno każdy musi go mieć? Ci z was, którzy taki root systemu przeprowadzili i nie korzystają z niego praktycznie wcale, zastanawiają się pewnie czy istnieje sposób, by cofnąć wprowadzone zmiany i przywrócić Androida do stanu pierwotnego. Krótka odpowiedź brzmi: "oczywiście, że tak" i temu procesowi przyjrzymy się w niniejszym artykule.

Każdy z nas słyszał o alternatywnym firmware na bezprzewodowe routery WiFi. Mam tutaj na myśli oczywiście OpenWRT/LEDE oraz jego GUI Gargoyle i LUCI. Przy zabawach z takim oprogramowaniem bardzo łatwo jest uszkodzić router w sytuacji, gdy tak na dobrą sprawę nie wiemy co robimy. Mi się jeszcze nie zdarzyło ubić żadnej z moich maszyn, a mam ich kilka. Problem w tym, że tak naprawdę nie wiem jak wygląda proces odzyskiwania routera w przypadku zaistnienia takiego złego scenariusza. Dlatego też postanowiłem zainicjować zdarzenie, które doprowadziło do ubicia systemu w moim TL-WR1043ND V2 od TP-LINK. Co zrobić w takim przypadku, gdy system routera nie chce wystartować, a na obudowie diody sygnalizują nieprawidłową pracę urządzenia? W takiej sytuacji będziemy musieli rozebrać sprzęt i podłączyć się do portu szeregowego na PCB za pomocą adaptera USB-UART, najlepiej na układzie CP2102, który bez problemu działa pod linux. Ten artykuł nie powstałby (tak szybko), gdyby nie pomoc ze strony @Heinz.

Smartfony mają to do siebie, że ogromna większość z nich pracuje pod kontrolą systemu linux, a konkretnie jest to jakiś Android. Tak też jest w przypadku Neffos'a C5 od TP-LINK, gdzie mamy zainstalowaną wersję 5.1 (Lollipop). My linux'iarze chcemy mieć pełny dostęp do systemu operacyjnego, by bez większych przeszkód móc zarządzać urządzeniem, które pod jego kontrolą pracuje. Problem w tym, że ten Neffos C5 nie ma w standardzie root'a i nie mamy administracyjnego dostępu do całego systemu plików telefonu. Jest kilka metod root'owania smartfona, np. za pomocą Kingoroot/Kingroot ale nie działają one w przypadku tego telefonu (i całe szczęście). W tym artykule zostanie pokazany sposób na root systemu Neffos'a C5 przy zachowaniu wszelkich norm bezpieczeństwa, które w sytuacjach podbramkowych pomogą nam odzyskać kontrolę nad telefonem.

Większość z nas zawierała już jakaś umowę abonamentową na telefon z operatorami GSM. Ja jestem chyba jednym z nielicznych wyjątków, które tego jeszcze nie uczyniły. Mam prepaid'a od lat i w sumie nie uśmiecha mi się wiązanie na dłuższy okres czasu umową z operatorem, którego stosunek do użytkownika zwykle się drastycznie obniża tuż po podpisaniu papierowego świstka. Niemniej jednak, prepaid'y mają tę wadę (dla niektórych zaletę), że sami musimy zadbać o odpowiednie urządzenie, za pomocą którego będą realizowane usługi telefoniczne. Problem w tym, że te bardziej zaawansowane technicznie smartfony są w stanie kosztować niemałe pieniądze, przez co niewielu z nas jest w stanie pokusić się o ich zakup i z reguły pozostaje nam tylko opcja pakietowa przy zawieraniu umowy z operatorem GSM. Jeśli już się jednak zdecydujemy na zakup takiego sprzętu, to ciężko jest też znaleźć takie urządzenie, które będzie w miarę tanie i jednocześnie dostosowane do realiów otaczającej nas rzeczywistości. TP-LINK był chyba tego samego zdania i od jakiegoś już czasu wypuszcza na rynek smartfony. Czym ten producent może się pochwalić jeśli chodzi o te urządzenia? Na pewno niewygórowaną ceną. A jak sprawa wygląda w przypadku parametrów technicznych oferowanych nam telefonów? To trzeba by sprawdzić i tak się składa, że mam właśnie na wyposażeniu taki smartfon, a konkretnie jest to model Neffos C5 (TP701A).

Przeglądając ofertę na stronie TP-LINK, zaciekawiło mnie pewne urządzenie. Chodzi o serwer druku MFP i pamięci masowej TL-PS310U. Niby słyszałem kiedyś w przeszłości frazę "Print Server" ale nigdy zbytnio się nie zastanawiałem nad tym do czego takie coś ma w istocie służyć. Po nazwie można jedynie przypuszczać, że chodzi o coś związanego z sieciowymi urządzeniami drukującymi. Niemniej jednak, ten serwer wydruku, który dotarł do mnie nie przypomina zbytnio drukarki sieciowej. To co to w takim razie jest?