Obecnie w linux'ach spora cześć sprzętu jest rozpoznawana prawidłowo, a my nie musimy poświęcać czasu na dodatkową konfigurację. Domyślne ustawienia sprawdzają się praktycznie za każdym razem, gdy w grę nie wchodzi nic bardziej zaawansowanego. W tym wpisie rzucimy okiem na konfigurację Xserver'a, która dotyczyć będzie wyświetlanego obrazu na monitorze. Pośrednio też będziemy musieli skonfigurować sobie kartę graficzną, bo to ona jest odpowiedzialna w dużej mierze za to, co jest odbierane przez nasz monitor.

Laptopy zwykle mają niewielkie rozmiary i są możliwie okrojone, tak by zapewnić jak największą mobilność. Oczywiście nikt tych maszyn nie pozbawił klawiatury, bo to czyniłoby je mało użytecznymi. Możemy oczywiście spotkać całą masę modeli, które nie mają wydzielonej klawiatury numerycznej, czy też brak określonych przycisków. Niemniej jednak, nie jest to aż taka niedogodność jak brak myszy. W laptopach zamiast myszki mamy zaimplementowany touchpad. Korzystanie z niego wymaga znacznej wprawy ale i tak wątpię, że ktoś byłby w stanie używać go do gry w CS'a. Tak czy inaczej, każde urządzenie w linux'ie idzie w mniejszym czy większym stopniu sobie skonfigurować. Taki laptopowy touchpad nie jest żadnym wyjątkiem i w tym wpisie postaramy się go nieco ogarnąć.

Pewnego niezbyt pamiętnego dnia byłem zmuszony skorzystać z windowsa. Po chwili pracy na nim, musiałem odejść od komputera na dłuższą chwilę. Chciałem zatem wyłączyć monitor bez jednoczesnego wyłączania całego komputera, czy przełączania go w stan uśpienia. Problem na jaki się natknąłem był taki, że kompletnie nie miałem pojęcia jak tego dokonać i ostatecznie zakończyło się to przyciśnięciem fizycznego przycisku na obudowie monitora. Gdybym tego nie zrobił, monitor by się wyłączył sam ale dopiero po pewnym czasie, który został określony w opcjach zarządzania energią. Nie miałem za bardzo czasu i chęci szukać rozwiązania tego problemu ale z tego co widziałem na necie, to ludzie rozpisywali jakieś tutorale na ten temat, co wydało mi się co najmniej dziwne. Czy w windowsie nie nie ma żadnej opcji by wyłączyć w prosty sposób monitor? Najwyraźniej nie ma, przynajmniej ja jej nie znalazłem. Czy my na linux'ie też mamy takie problemy? W tym wpisie postaramy się odpowiedzieć na pytanie czy jest jakiś prosty sposób by na linux'ie wyłączyć monitor z wiersza poleceń, tak by efekt był praktycznie natychmiastowy.

W przypadku zaufanych sieci lokalnych, czy też kontenerów LXC, nie musimy zbytnio się troszczyć o bezpieczeństwo przesyłanych danych. Nikt nam przecież nie założy tutaj podsłuchu. Dlatego też we wpisie poświęconym konfiguracji Wine nie szyfrowaliśmy praktycznie żadnego ruchu sieciowego. Gdyby jednak zaszła potrzeba przesłania pakietów do zdalnego Xserver'a przez internet, to takie rozwiązanie naraziłoby nas na przechwycenie wszystkich danych. By zabezpieczyć się przed tego typu scenariuszem możemy zaszyfrować ruch do Xserver'a forward'ując wszystkie zapytania przy pomocy szyfrowanego tunelu TLS. Możemy to zrobić przy pomocy SSH i w tym wpisie postaramy się skonfigurować ten mechanizm.

Na debianie Xserver domyślnie ma wyłączoną możliwość nasłuchiwania połączeń zdalnych. Chodzi oczywiście o kwestie bezpieczeństwa, bo przecie nie od dziś wiadomo, że akurat to oprogramowanie jest dziurawe jak sito i nikt rozsądny nie chciałby instalować go na swoim serwerze. Należałoby jednak rozgraniczyć wykorzystywanie podatności jakiegoś oprogramowania od możliwości wejścia z nim w interakcję. Jakby nie patrzeć, sam Xserver posiada co najmniej trzy mechanizmy ochrony, a do tego dochodzą jeszcze reguły iptables , czy też pliki /etc/hosts.allow i /etc/hosts.deny . Prawdopodobnie jest ich jeszcze kilka ale te najczęściej wykorzystywane mechanizmy gdy pojawia się słowo Xserver, to -nolisten tcp (domyślnie aktywowany), xhost oraz xauth . Pierwszy z nich wyklucza się z pozostałymi i to tym dwóm ostatnim przyjrzymy bliżej w tym wpisie.

Mechanizmy xhost oraz xauth w żaden sposób nie zabezpieczają informacji przesyłanych do Xserver'a. Wobec czego, całą komunikację można bez problemu podsłuchać. Stwarza to zagrożenie przechwycenia nie tylko obrazu wyświetlanego na monitorze ale także danych dotyczących myszy i przyciskanych klawiszy na klawiaturze.

Każdy kto zmienił architekturę systemu z i386 na amd64 raczej nie dostrzegł większej różnicy w operowaniu na którejś z nich. Czasem jedynie pakiety w nazwie mają 64 zamiast 32. Jest natomiast jedna rzecz, która drażni chyba każdego. Mowa tutaj o projekcie Wine. Wine nie umie obsługiwać natywnie serwera dźwięku PulseAudio. Do tego dochodzi jeszcze problem, który związany jest z tymi wszystkimi pakietami 32 bitowymi, które trzeba zainstalować. I w ten sposób nasz system staje się bardziej multiarch niż amd64. W tym wpisie postaramy się przy pomocy kontenera LXC odizolować Wine od całej reszty systemu operacyjnego, tak by nie musieć wgrywać do niego całej masy zbędnych bibliotek.

W środowiskach graficznych, np. GNOME czy KDE, nie musimy zbytnio się zastanawiać nad tym jak skonfigurować klawiaturę, bo wszystko możemy sobie szybko i w prosty sposób wyklikać z graficznego panelu administracyjnego systemu. Natomiast jeśli korzystamy jedynie z odchudzonych instalacji linux'a zawierających jedynie jakiś menadżer okien, np. OPENBOX, to sami musimy zadbać o skonfigurowanie klawiatury, tak by układ się zgadzał, by były dostępne polskie znaki, no i oczywiście by system potrafił rozpoznać ewentualne klawisze multimedialne.

Jak możemy przeczytać pod tym linkiem , zróżnicowanie pod względem zapisu większych liczb jak i części dziesiętnych różni się w zależności od kraju. Jedne do oddzielania od siebie tysięcy wykorzystują kropki, inne zaś przecinki i vice versa w przypadku części niecałkowitej. Nie będę tutaj się rozpisywał na temat wyższości kropki nad przecinkiem, bo problem dotyczy zupełnie czegoś innego, mianowicie, tego jak system interpretuje znaki pochodzące z klawiatury numerycznej.

Bardzo ciężko spotkać wypasioną klawiaturę, po której podłączeniu wszystkie przyciski będą funkcjonować jak należy, a to z tego względu, że nie do końca są one wykrywane przez nasz system. Zwykle są to klawisze multimedialne lub inne niestandardowe przyciski, które nie pasują do układu 104 klawiszy. W większości przypadków odpowiednie skonfigurowanie modelu klawiatury powinno rozwiązać nasze problemy. Nie zawsze jednak posiadany przez nas model jest do wyboru. Czasami nawet i jego wskazanie nie pomaga i najzwyczajniej w świecie niektóre klawisze po prostu nie zostaną wykryte przez system.

Prawdopodobnie każdy z nas korzysta, lub też i korzystał, ze skrótu klawiszy Ctrl-Alt-Backspace do resetowania środowiska graficznego na linux'ie. Może i to jest wygodny sposób na szybki restart sesji graficznej Xserver'a ale nie do końca jest on bezpieczny. Nie mówię tutaj o samej utracie danych towarzyszącej takiej akcji ale o możliwości obejścia ekranu logowania o ile ta kombinacja klawiszy nie jest wyłączona. Jest też kilka innych rzeczy, które mogą skompromitować źle zabezpieczony Xserver i tej kwestii będzie poświęcony niniejszy wpis.