Morfitronik Security & Privacy

Blokowanie niepożądanej komunikacji z nftables na linux

2019-04-12 20:53:40
Morfik

Minęło już trochę czasu od momentu, w którym postanowiłem się przerzucić z iptables na nftables w swoim Debianie i w zasadzie większość mechanizmów obronnych mojego laptopowego firewall’a została już z powodzeniem przeportowana na ten nowy filtr pakietów. Poza tymi starymi regułami próbuję czasem ogarniać nieco bardziej wyrafinowane sposoby na unikanie zagrożeń sieciowych, choć implementacja niektórych rzeczy nie zawsze jest taka oczywista, z tym, że niekoniecznie niemożliwa do zrealizowana. Tak było w przypadku mechanizmu automatycznego blokowania hostów próbujących się łączyć z daną maszyną, która sobie najwyraźniej tego nie życzy. Dla przykładu, jest serwer udostępniający usługę SSH na porcie 11111 i tylko ten port jest wystawiony na świat. Wszelkiego rodzaju boty próbujące dostać się do maszyn linux’owych próbkują z kolei głównie standardowe porty, w tym przypadku 22 . Ci użytkownicy, którzy powinni mieć dostęp do usługi SSH, wiedzą na jakim porcie ona nasłuchuje. Można zatem założyć, że wszystkie połączenia na port 22 będą dokonywane przez boty albo przez użytkowników, którzy mają niecne zamiary. Wszystkie te połączenia można by zatem zablokować tworząc mechanizm automatycznego banowania hostów w oparciu o czas ostatniej próby połączenia, tak jak to zostało opisane mniej więcej w tym wątku na forum. Problem w tym, że tamto rozwiązanie dotyczy jedynie iptables w połączeniu z ipset , co nieco komplikuje wdrożenie go w przypadku nftables ale to zadanie jest jak najbardziej możliwe.

Tablica netdev

Jako, że będziemy blokować dostęp do naszej maszyny, to najlepiej robić to jak najwcześniej (patrząc z perspektywy drogi pakietów przez filtr), by zaoszczędzić trochę zasobów sprzętowych. Najlepszym rozwiązaniem jest zatem posłużenie się tablicą netdev . Jeśli ktoś się zastanawia czym jest tablica netdev to tutaj jest artykuł na jej temat.

Poniżej znajduje się struktura tablicy netdev , którą musimy dodać do konfiguracji nftables :

#!/usr/sbin/nft -f

create table netdev traffic-control

create chain netdev traffic-control INGRESS { type filter hook ingress device bond0 priority 0; policy accept; }

W zasadzie to jedyne co trzeba tutaj dostosować to interfejs sieciowy zdefiniowany w device .

Autoban w praktyce

Mając stworzoną tablicę netdev możemy w niej utworzyć set przechowujący listę źródłowych adresów IP:

add set netdev traffic-control autoban { type ipv4_addr; timeout 1h; size 128000; }

Przy takiej konfiguracji, set będzie w stanie przechować 128000 wpisów z adresami IPv4. Przy próbie połączenia, rekord z adresem IP hosta zostanie dodany do tego seta z czasem wygaśnięcia 1h . Więcej informacji o setach w nftables można znaleźć tutaj.

Dodajemy także te dwie poniższe reguły:

add rule netdev traffic-control INGRESS meta iif !="lo" ip saddr @autoban update @autoban { ip saddr timeout 1d } counter drop
add rule netdev traffic-control INGRESS meta iif !="lo" tcp dport { 22 } add @autoban { ip saddr } counter drop

Pierwsza reguła sprawdza obecność w secie adresu IP, z którego nastąpiła próba połączenia. Jeśli adres ten zostanie w secie odnaleziony, to czas wygaśnięcia wpisu będzie przepisany na 1d , czyli 24 godziny. Druga reguła z kolei monitoruje zapytania kierowane na port 22 . W przypadku odnotowania próby połączenia na ten port, adres źródłowy delikwenta zostanie dodany do seta. W przypadku dopasowania pakietu do którejkolwiek z tych dwóch reguł, host próbujący nawiązać połączenie zostanie zablokowany – przy pierwszej próbie na jedną godzinę, a jeśli podczas tej godziny spróbuje ponownie, to na 24 godziny, itd.

Warto tutaj zaznaczyć, że pierwsza reguła nie posiada wskaźnika portu czy też innego dopasowania za wyjątkiem adresu źródłowego. Zatem jeśli dany host spróbuje tylko połączyć się z portem 22 , to cała jego komunikacja z naszą maszyną będzie zrzucana z automatu przez następna godzinę (lub 24h) bez względu na to, na którym porcie/protokole będzie on chciał operować. Poniżej przykład.

Tutaj mamy sytuację wysłania pojedynczego pakietu na port 22 :

set autoban {
type ipv4_addr
size 128000
timeout 1h
elements = { 192.168.1.181 expires 59m55s101ms }
}

chain INGRESS {
    type filter hook ingress device "bond0" priority filter; policy accept;
    iif != "lo" ip saddr @autoban update @autoban { ip saddr timeout 1d } counter packets 0 bytes 0 drop
    iif != "lo" udp dport { 22 } add @autoban { ip saddr } counter packets 1 bytes 46 drop
}

Jak widać, adres IP trafił do seta, a sam rekord wygaśnie za nieco ponad 59 minut i 55 sekund. Pakiet trafił tylko wyłącznie w drugą regułę, bo tego adresu nie było póki co w secie.

Z kolei niżej mamy następne próby połączenia (na różne porty) podczas tego jednogodzinnego bana:

set autoban {
    type ipv4_addr
    size 128000
    timeout 1h
    elements = { 192.168.1.181 expires 23h59m47s827ms }
}

chain INGRESS {
    type filter hook ingress device "bond0" priority filter; policy accept;
    iif != "lo" ip saddr @autoban update @autoban { ip saddr timeout 1d } counter packets 8 bytes 368 drop
    iif != "lo" udp dport { 22 } add @autoban { ip saddr } counter packets 1 bytes 46 drop
}

I tu już widać, że czas wygaśnięcia rekordu w secie został przepisany na 24h i wszystkie pakiety od tego konkretnego hosta trafiają w pierwszą regułę i tak będzie przez następne 24 godziny. Jeśli ten host choć raz spróbuje się połączyć z naszą maszyną w ciągu następnych 24 godzin, to ten interwał zostanie odświeżany i ponownie ustawiany na 24 godziny uniemożliwiając takiemu natrętowi jakąkolwiek komunikację z naszym serwerem.

Jak widać ten mechanizm działa i to nawet dobrze i nie było zbytnio większego problemu z przeniesieniem go z iptables+ipset na nftables .


Komentarze

Zawartość wpisu