Parę dni temu udało mi się odblokować bootloader w moim smartfonie Xiaomi Redmi 9 (galahad/lancelot). Nie licząc błędnego URI przy logowaniu na konto Mi wewnątrz appki XiaoMiTool, nie było zbytnio problemów z tym procesem. Takie odblokowanie bootloader'a w telefonie w zasadzie nic nam samo z siebie nie daje, no może poza ściągnięciem z niego zabezpieczeń, co ułatwia dostanie się syfu na Androida, no i też ułatwia złodziejom robotę, bo gdy takie odblokowane urządzenie wpadnie w ich łapki, to mamy praktycznie pozamiatane. Niemniej jednak, odblokowany bootloader daje nam możliwość wgrania custom recovery, np. TWRP, co z kolei otwiera nam drogę do uzyskania praw administratora systemu root, np. za sprawą zainstalowania Magisk'a. Mając dostęp do root, będziemy mogli takim urządzeniem dowolnie zarządzać. Naturalnie, TWRP daje nam też możliwość wgrania alternatywnych ROM'ów na bazie AOSP/LineageOS ale w tym artykule skupimy się jedynie na wrzuceniu TWRP recovery na tego Xiaomi Redmi 9 i ukorzenimy jego Androida przy pomocy wspomnianej już aplikacji Magisk.

Do tej pory zbytnio nie interesowałem się zagadnieniami dotyczącymi mechanizmu SafetyNet, który ma na celu utrudnić nieco życie użytkownikom smartfonów z Androidem lubiącym posiadać pełny dostęp do systemu swoich urządzeń za sprawą uzyskania praw administratora (root). To co się zmieniło na przestrzeni ostatnich paru miesięcy, to fakt, że coraz więcej aplikacji polega na tym całym SafetyNet, a przynajmniej ja zaczynam coraz częściej korzystać z tego typu oprogramowania. Jeśli jednak nasze urządzenie nie przejdzie testów SafetyNet, to funkcjonalność aplikacji polegających na tym mechanizmie może zostać dość znacznie ograniczona. Przykładem może być appka Revolut i jej odblokowanie za pomocą czytnika linii papilarnych. Bez SafetyNet trzeba podawać PIN za każdym razem, gdy się do tej aplikacji będziemy próbowali zalogować. Zwykle do obejścia SafetyNet używa się Magisk'a ale w pewnych sytuacjach, nawet i on nie jest w stanie z tym zdaniem sobie poradzić, przynajmniej nie bez dodatkowej konfiguracji. Jeśli na co dzień korzystamy z opcji debugowania ADB/USB, to może nas spotkać nie lada dylemat -- ADB/USB debug vs. SafetyNet. Okazuje się, że można pogodzić te dwie rzeczy.

Jakiś czas temu opisywałem proces ukorzeniania (root) smartfonów Neffos, a konkretnie były to modele C5, C5 MAX, Y5 i Y5L. Od tamtego czasu zdążyłem się nieco bardziej zagłębić w struktury Androida i udało mi się ze źródeł OMNI ROM zbudować natwyne obrazy TWRP dla każdego z tych ww. telefonów. Oczywiście TP-LINK ma w swojej ofercie jeszcze modele C5L, Y50, X1 oraz X1 MAX ale póki co nie będę w stanie przygotować obrazu TWRP i opisu jak ukorzenić Androidy w trzech z tych czterech smartfonów. Chodzi o to, że C5L został wycofany z produkcji i raczej nie wpadnie on w moje łapki. Natomiast modele Y50 oraz X1 MAX nie są jeszcze dostępne w polskiej ofercie TP-LINK'a, przez co minie trochę czasu zanim uda mi się do nich dobrać. Postanowiłem napisać świeży artykuł dotyczący procesu root w smartfonach Neffos C5, C5 MAX, Y5, Y5L oraz X1. Po co pisać kolejny artykuł o ukorzenianiu Androida w Neffos'ach? Generalnie rzecz biorąc, w tych poprzednich wpisach było bardzo dużo informacji zbędnych z punktu widzenia przeciętnego użytkownika, który chce zrootować system w swoim telefonie. Teraz, gdy dysponuję natywnymi obrazami TWRP własnej roboty i zdobyłem nieco wiedzy z zakresu operowania na Androidzie, to proces root jest o wiele prostszy i właśnie dlatego przydałoby się to wszystko opisać na nowo.

Stock'owe Androidy w smartfonach mają ten problem, że zawierają całą masę preinstalowanych aplikacji od Google. Nie to by jakoś mnie to bolało, no może za wyjątkiem braku możliwości ich wywalenia czy wyłączenia. To co mnie trochę irytuje, to fakt obecności reklam w aplikacji YouTube. Nie da rady się ich pozbyć praktycznie w żaden sposób. Zdaję sobie sprawę, że serwis YT można przeglądać w Firefox'ie i jeśli mamy zainstalowanego w telefonie adblock'a, np. AdAway, czy też wdrożony podobny filtr na domowym routerze WiFi z LEDE/OpenWRT, to te reklamy mogą zostać z powodzeniem odfiltrowane, przynajmniej w Firefox'ie. Jestem też świadom istnienia aplikacji NewPipe, która jest zubożonym klientem YouTube. Niemniej jednak, te opisane wyżej sposoby mają jedną podstawową wadę. Mianowicie tracimy lwią część funkcjonalności serwisu YouTube. Przykładem mogą być powiadamiania w przypadku, gdy na jeden z subskrybowanych kanałów zostanie wrzucony jaki materiał video. Taką opcję ma ta aplikacja od Google ale klikając w powiadomienie jest niemal pewne, że włączy nam się jakaś wredna reklama o wiele głośniejsza niż sam filmik, który zamierzamy obejrzeć. Innym problemem w przypadku tej góglowskiej aplikacji jest brak możliwości odtwarzania video w tle czy też przy zgaszonym wyświetlaczu. Postanowiłem w końcu wziąć się za ogarnięcie tej góglowskiej aplikacji YouTube i wyeliminować te drażniące mnie problemy instalując w smartfonie framework Xposed wraz z odpowiednimi modułami: YouTube Background Playback oraz YouTube AdAway. Jako, że nie jest to proces łatwy, to postanowiłem go opisać krok po kroku.

Każdy nowszy smartfon z Androidem oferuje możliwość zaszyfrowania wszystkich danych użytkownika zlokalizowanych na partycji /data/ . Cały proces można przeprowadzić w bardzo prosty sposób i bez większych problemów. Raz zaszyfrowanego telefonu nie da rady cofnąć do stadium przed szyfrowaniem i w zasadzie to zabezpieczenie można zdjąć jedynie przez przywrócenie urządzenia do ustawień fabrycznych. My tutaj jednak nie będziemy zajmować się samym szyfrowaniem smartfona i skupimy się bardziej na hasłach zabezpieczających mających stać na straży dostępu do naszych cennych danych, które mamy w telefonie. Większość z nas wykorzystuje krótkie hasło do odblokowania ekranu. To samo hasło z kolei jest wykorzystywane do zaszyfrowania klucza używanego w procesie szyfrowania/deszyfrowania danych na flash'u smartfona. W ustawieniach Androida nie ma jednak opcji rozdzielenia tych haseł i można by pomyśleć, że wykorzystanie czterocyfrowego kodu PIN jako zabezpieczenie mija się z celem. Na pewno w części smartfonów tak ale niekoniecznie we wszystkich modelach. Tak się składa, że akurat leży u mnie nieużywany Neffos Y5 od TP-LINK, to postanowiłem przyjrzeć się nieco bliżej tej kwestii haseł i sprawdzić czy jest się czego obawiać stosując krótkie hasła w zaszyfrowanych Androidach.

W Androidzie 6.0 Marshmallow został wprowadzony ciekawy mechanizm zwany Adoptable Storage, który umożliwia zamontowanie karty SD w smartfonie jako pamięć wewnętrzna. W ten sposób pamięć flash w telefonach, które mają jej niewiele, może zostać nieco rozbudowana. Jedyny problem z tym całym Adoptable Storage jest taki, że Android szyfruje zawartość karty SD automatycznie, przez co nie jesteśmy w stanie odczytać żadnych informacji z takiego nośnika na innych urządzeniach. Istnieje jednak sposób, by rozszyfrować i tym samym uzyskać dostęp do danych zgromadzonych na karcie SD z poziomu linux'a, np. dystrybucji Debian. W tym artykule prześledzimy sobie właśnie ten proces na przykładzie smartfona Neffos Y5 od TP-LINK.

Przeprowadzenie procesu root na smartfonie Neffos Y5L od TP-LINK nie było tak łatwe jak w przypadku innych modeli telefonów tego producenta. Niemniej jednak, trzeba zdawać sobie sprawę, że ukorzenianie Androida niesie za sobą pewne zagrożenia. Nie chodzi tutaj tylko o niezaufane aplikacje ale też trzeba brać pod uwagę możliwość przypadkowego (przypadki nie istnieją) skasowania czy zmienienia plików systemowych, przez co nasz telefon może przestać nam działać poprawnie lub też przestanie się w ogóle uruchamiać. Jeśli natomiast wgraliśmy SuperSU i praktycznie w ogóle z niego nie korzystamy, to moim zdaniem lepiej jest przeprowadzić proces unroot i korzystać z Neffos'a Y5L, tak jak ze zwykłego urządzenia z Androidem na pokładzie. Proces cofania zmian w systemie nie jest jakoś specjalnie trudny ale trzeba uważać, by w jego trakcie nie uszkodzić smartfona. Ten artykuł ma na celu pokazanie jak cofnąć wszelkie zmiany wprowadzone w telefonie za sprawą dostępu do praw administracyjnych w Neffos Y5L.

Może i ten najtańszy smartfon w ofercie TP-LINK nie może popisać się najmocniejszymi podzespołami ale w zasadzie ten fakt nie przeszkadza nam, by przeprowadzić na Neffos Y5L (TP801A) proces root. Ten smartfon ma zbliżony SoC do Neffos Y5, a konkretnie mamy tutaj do czynienia z Snapdragon 210 (MSM8209) od Qualcomm'a. Ten fakt sprawia, że w przypadku Neffos Y5L cały proces uzyskiwania uprawnień administratora systemu przebiega bardzo podobnie do tego opisywanego wcześniej dla Neffos Y5. Dlatego też poniższy artykuł za bardzo się nie różni i w zasadzie został jedynie lekko przerobiony pod kątem zgodności ze smartfonem Neffos Y5L.

Prostszy sposób na przeprowadzanie procesu root w smartfonach Neffos od TP-LINK z wykorzystaniem natywnych obrazów TWRP został opisany w nowym wątku.

W smartfonach Neffos od TP-LINK, którymi mam możliwość się bawić, standardowo jest dostępny tryb recovery, a telefon można uruchomić w tym trybie przez przyciśnięcie przycisków VolumeUP + Power. W zasadzie jest to jeden z podstawowych trybów pracy smartfona, który może nam pomóc, gdy mamy problemy z uruchomieniem urządzenia. Zwykle w trybie recovery przeprowadza się takie czynności jak czyszczenie partycji /cache/ i /data/ (Factory Reset). Z poziomu trybu recovery jesteśmy także w stanie przeprowadzić aktualizację firmware (tego oprogramowania, które zarządza naszym telefonem). W tym artykule jednak nie będziemy dokonywać żadnych z tych powyżej opisanych czynności. W menu trybu recovery jest jeszcze jedna ciekawa opcja, tj. Root Integrity Check. Do czego ona służy i jak interpretować wynik skanowania?

Przeprowadzenie procesu root na smartfonie Neffos Y5 od TP-LINK nie było tak łatwe jak w przypadku innych modeli telefonów tego producenta. Niemniej jednak, trzeba zdawać sobie sprawę, że ukorzenianie Androida niesie za sobą pewne zagrożenia. Nie chodzi tutaj tylko o niezaufane aplikacje ale też trzeba brać pod uwagę możliwość przypadkowego (przypadki nie istnieją) skasowania czy zmienienia plików systemowych, przez co nasz telefon może przestać nam działać poprawnie lub też przestanie się w ogóle uruchamiać. Jeśli natomiast wgraliśmy SuperSU i praktycznie w ogóle z niego nie korzystamy, to moim zdaniem lepiej jest przeprowadzić proces unroot i korzystać z Neffos'a Y5, tak jak ze zwykłego urządzenia z Androidem na pokładzie. Proces cofania zmian w systemie nie jest jakoś specjalnie trudny ale trzeba uważać, by w jego trakcie nie uszkodzić smartfona. Ten artykuł ma na celu pokazanie jak cofnąć wszelkie zmiany wprowadzone w telefonie za sprawą dostępu do praw administracyjnych w Neffos Y5.