Morfitronik Security & Privacy

Kompromitacja firewall'a OpenWRT za sprawą ping

2016-05-09 13:40:47
Morfik

Ten standardowy firewall, który oferuje OpenWRT, ma w zamiarze blokować wszystkie nowe próby połączeń od strony WAN. Faktycznie tak jest w istocie. Niemniej jednak, mamy tam jedną regułę, która zezwala na wysyłanie żądań ping . Niby te żądania wydają się być niepozorne ale przy takiej konfiguracji iptables jaką oferuje OpenWRT istnieje ryzyko, że ktoś z zewnątrz może utworzyć sporo sesji bez jakiegokolwiek nadzoru. Każda z tych sesji musi być śledzona przez kernel w tablicy conntrack’a. Nie mając kontroli nad tym ile takich sesji może zostać utworzonych, łatwo może dojść do zapełnienia tej tablicy. Jeśli do tego dojdzie, to router przestanie nawiązywać nowe połączenia. Przydałoby się zatem jakoś ten cały ping ogarnąć i to niekoniecznie blokując go po stronie WAN. W tym wpisie zaimplementujemy sobie mechanizm ochrony przez tego typu zagrożeniem.

Tablica conntrack’a

Jako, że na routerze z firmware OpenWRT mamy do czynienia z kernelem linux’a, to obowiązują nas te same zasady co w przypadku pełnowymiarowych pingwinów. Tablica conntrack’a ma stały rozmiar, który można odczytać via sysctl . Poniżej przykład:

# sysctl -a | grep conntrack_max
net.netfilter.nf_conntrack_max = 16384
net.nf_conntrack_max = 16384

Zatem w przypadku tego routera, tj. TP-LINK Archer C7 v2, rozmiar tej tablicy to 16384 wpisów. Każde połączenie, które nawiązuje router jest śledzone przez kernel właśnie w oparciu o te wpisy. Wszystkie z nich figurują w pliku /proc/net/nf_conntrack . Jeśli teraz spróbujemy ping’nąć router od strony WAN, to w tym pliku powinien zostać utworzony nowy wpis opisujący połączenie. Wygląda to mniej więcej tak jak na poniższym przykładzie:

# cat /proc/net/nf_conntrack | grep -i icmp
ipv4     2 icmp     1 28 src=11.22.33.44 dst=44.33.22.11 type=8 code=0 id=5557 packets=23 bytes=1932
src=44.33.22.11 dst=11.22.33.44 type=0 code=0 id=5557 packets=23 bytes=1932 mark=1 use=2

Ten wpis nie pozostaje obojętny dla routera. Już nawet nie chodzi o informacje opisujące to połączenie. Rzecz w tym, że taki wpis zjada dość sporo miejsca w pamięci. Jest to około 200 bajtów. Z tego właśnie względu, rozmiar tej tablicy jest ograniczony. Ilość wpisów w liczbie 16384 jest wystarczająca na domowe potrzeby przeciętnego Kowalskiego.

Jeśli nasz router dysponuje większą ilością pamięci RAM, to zawsze można podnieść ten limit. Robimy to poprzez plik /etc/sysctl.conf , gdzie dopisujemy lub zmieniamy parametry net.netfilter.nf_conntrack_max . Jeśli chcielibyśmy ustawić limit na 32768 wpisów, to dodajemy w tym pliku tę poniższą linijkę:

net.netfilter.nf_conntrack_max=32768

Niemniej jednak, podbicie limitu na niewiele się zda. Wzrośnie nam za to wykorzystanie pamięci operacyjnej. Jeśli ktoś od strony WAN zacznie nawiązywać kolejne sesje ping’a, to ta tablica conntrack’a i tak się może zapełnić. Zajmie to może trochę więcej czasu ale do zapełnienia dojdzie. W efekcie nie będziemy w stanie nawiązać nowych połączeń, wliczając w to również połączenia wychodzące z naszej sieci lokalnej.

Ograniczanie reguły odpowiedzialnej za ping

By ten problem wyeliminować, można spróbować doszczelnić zaporę od strony WAN. Krótko mówiąc, trzeba przerobić tę standardową regułę zezwalającą na ping . Znajduje się ona w pliku /etc/config/firewall . Najprościej byłoby zmienić jej target z ACCEPT na DROP :

config rule
    option name             Allow-Ping
    option src              wan
    option proto            icmp
    option icmp_type        echo-request
    option family           ipv4
    option target           DROP

Oczywiście to powyższe rozwiązanie nie jest zbytnio eleganckie, bo przecież raz na jakiś czas możemy sami chcieć ping’nąć router od strony WAN i co wtedy? Możemy tę powyższą regułę nieco inaczej przepisać. Zamiast blokować wszystkie żądania ping od strony WAN, możemy zezwolić tylko konkretnym adresom/sieciom na ich przesyłanie. Potrzebna nam będzie opcja src_ip. Poniżej jest cała reguła:

config rule
    option name             Allow-Ping
    option src              wan
    option proto            icmp
    option icmp_type        echo-request
    option family           ipv4
    option src_ip           '192.168.0.0/16 10.0.0.0/8'
    option target           ACCEPT

W przypadku, gdy nie wiemy za bardzo z jakich adresów przyjdzie nam operować na naszym routerze od strony WAN, możemy pokusić się o nieco bardziej wyrafinowany mechanizm, który ograniczy ilość jednoczesnych sesji ping do 50 czy jakiejś innej niskiej wartości. W takim przypadku, tylko 50 wpisów w tablicy conntrack’a będzie przeznaczone na te połączenia. Wszystkie żądania ponad limit będą zwyczajnie zrzucane. By tego typu rozwiązanie zaimplementować na routerze wyposażonym w OpenWRT, musimy sięgnąć do pliku /etc/firewall.user . Edytujemy zatem ten plik i dodajemy w nim te poniższe linijki:

. /lib/functions/network.sh
network_get_physdev ifname wan

iptables -t filter -A input_rule -i $ifname -p icmp --icmp-type echo-request -m limit --limit 25/s --limit-burst 25 -j ACCEPT -m comment --comment "Limit Ping"
iptables -t filter -A input_rule -i $ifname -p icmp --icmp-type echo-request -j DROP -m comment --comment "Drop Ping"

Dwie pierwsze linijki pomogą nam w ustaleniu nazwy interfejsu WAN. Nie musimy jej na sztywno wpisywać, bo ona przecie może ulec zmianie. Ostatnie dwie linijki to reguły iptables , które wędrują do łańcucha stworzonego przez OpenWRT, czyli input_rule . Pierwsza reguła akceptuje wszystkie pakiety ping, które mieszczą się w limicie 25/s. Pobieżnie licząc, to wystarczy na 25 jednoczesnych sesji, które ping’ują router non stop. W tej regule został także określony parametr --limit-burst , który robi za swojego rodzaju bufor. Został on ustawiony na 25 tokenów. W przypadku, gdy limit 25 pakietów na sekundę zostanie przekroczony, to tokeny będą wybierane z tego bufora. W ten sposób router tymczasowo będzie tolerował więcej pakietów ping niż 25/s. Jeśli to będzie 26/s, to tokeny skończą się po 25 sekundach i zacznie się zrzucanie pakietów. W skrajnym przypadku, atakujący mógłby nawiązać 50 jednoczesnych sesji. W ten sposób nie uda mu się przepełnić tablicy i przeprowadzić ataku DOS lub DDOS na router z wykorzystaniem pospolitego ping’a.

Czemu nie założyliśmy limitu w /etc/config/firewall

W pliku /etc/config/firewall mamy opcje, przy pomocy których możemy limitować poszczególne reguły. Powodem, dla którego nie określiliśmy limitu dla umieszczonej tam reguły dotyczącej żądań ping jest to, że nic by nam to nie dało. Reguły, które umieszczone są w pliku /etc/config/firewall wędrują do zdefiniowanych łańcuchów. W przypadku interfejsu WAN jest to zone_wan_input . Reguły w tym łańcuchu są przetwarzane po regule łapiącej pakiety z połączeń już nawiązanych (stan ESTABLISHED,RELATED). W efekcie limitowalibyśmy jedynie ilość nowych żądań ping (stan NEW). Wszystkie nawiązane już sesje, by były łapane przez wcześniejszą regułę z ESTABLISHED,RELATED. W efekcie atakujący mógłby w ustalonym tempie zapełniać tablicę conntrack’a i w końcu udałoby się osiągnąć zamierzony cel.


Komentarze

Zawartość wpisu