Wifi on Morfitronik

Zmiana adresu MAC (BSSID) routera WiFi w OpenWRT

Mikhail Morfikov — Sun, 30 Jan 2022 20:23:00 +0100

Pisząc ostatnio artykuł o tym jak uchronić nasz prywatny punkt dostępu do sieci WiFi przed zmapowaniem i umieszczeniem jego fizycznej lokalizacji w serwisach pokroju Wigle.net czy też w usługach Google/Mozilla, poruszony został temat ewentualnego usuwania wpisów z takich baz danych AP za sprawą dopisywania do nazwy sieci (ESSID) sufiksu _nomap . Nie wszystkie organizacje/firmy respektują naszą prywatność i raczej też nie będą tej końcówki w nazwie sieci honorować. Jako, że jednym z dwóch parametrów, na podstawie których takie mapowanie punktów dostępowych się odbywa, jest adres MAC interfejsu bezprzewodowego danego AP (BSSID), to możemy od czasu do czasu pokusić się o zmianę tego adresu. Jest to mniej więcej to samo rozwiązanie, co zastosowane przy klonowaniu adresu MAC dla portu WAN routera, które z reguły użytkownicy wykorzystują do obchodzenia zabezpieczeń tych bardziej wrednych ISP. Jako, że temat zmiany BSSID trochę się różni od zmiany adresu MAC dla portu WAN, to w niniejszym artykule postanowiłem opisać jak w routerze z wgranym firmware OpenWRT podejść do tego zadania.

Jak ukryć nazwę sieci WiFi (ESSID) przed Wigle.net/Google/Mozilla

Mikhail Morfikov — Sat, 29 Jan 2022 17:12:00 +0100

Parę dni temu napisał do mnie megabajt z forum DUG z wiadomością, że nazwa mojego WiFi figuruje w bazie danych serwisu Wigle.net oraz, że lepiej nie zdradzać nazw swoich WiFi osobom trzecim, bo ktoś w oparciu o te dane może poznać nasze fizyczne położenie. Jak najbardziej istnieje taka możliwość, a sam serwis Wigle.net nie jest jedynym, który zbiera informacje o położeniach geograficznych punktów dostępowych WiFi, bo od lat robi to też Google i Mozilla. Niemniej jednak, podchodziłbym z pewną dozą ostrożności do danych zgromadzonych w serwisie Wigle.net (i tych pozostałych dwóch też), bo nie zawsze muszą one być akuratne. W zasadzie to nie zdziwiłem się zbytnio, że nazwa mojej sieci WiFi figuruje w bazie danych Wigle.net, bo sam ją tam umieściłem świadomie jakiś czas temu w ramach testów wykorzystując do tego celu aplikację WiGLE WiFi Wardriving, którą można wgrać przez F-Droid na każdy telefon z Androidem. Jako, że nadarzyła się okazja, to postanowiłem napisać parę słów na temat unikania bycia zmapowanym, tak by jakiś nieznany nam bliżej osobnik przez przypadek nie wrzucił lokalizacji naszych domowych/firmowych AP do bazy danych Google/Mozilla czy też wspomnianego wyżej serwisu Wigle.net, o ile oczywiście sobie tego nie życzymy.

Wsparcie dla WiFi w initramfs/initrd by odszyfrować LUKS przez SSH bezprzewodowo

Mikhail Morfikov — Sat, 13 Nov 2021 13:26:00 +0100

W poprzednim artykule, który traktował o odszyfrowaniu kontenera LUKS przez SSH z poziomu initramfs/initrd na Raspberry Pi, została poruszona kwestia adresacji IP, która w opisanym tam rozwiązaniu miała pewne ograniczenia. Chodziło o to, że połączenie SSH do RPI mogło być realizowane jedynie przez przewodowy interfejs sieciowy eth0 . Trzeba było zatem się zastanowić nad rozwiązaniem, które umożliwiłoby korzystanie również z bezprzewodowego interfejsu WiFi, tj. wlan0 . Celem niniejszego wpisu jest pokazanie w jaki sposób można dorobić wsparcie dla połączeń WiFi w naszej malinie, tak by szło odszyfrować kontener LUKS przez SSH, w sytuacji gdy z jakiegoś powodu nie chcemy lub też nie możemy korzystać z przewodowego interfejsu sieciowego tego minikomputera z zainstalowanym system RasPiOS/Raspbian.

Randomizacja adresów MAC WiFi w smartfonie z Androidem

Mikhail Morfikov — Fri, 15 Oct 2021 19:46:00 +0200

Posiadacze smartfonów z Androidem w wersji 10+ rzadko kiedy orientują się, że w tej wersji został wprowadzony dość ciekawy mechanizm mający na celu poprawnie prywatności osób korzystających z takich urządzeń. Chodzi o randomizację adresów MAC przy połączeniach z sieciami WiFi. Nie zawsze ten mechanizm jest włączony domyślnie, przez co w kwestii prywatności użytkowników telefonów niewiele się zmienia, np. tak jest w przypadku mojego Xiaomi Redmi 9. Samo włączenie randomizacji MAC nie jest niczym skomplikowanym i nie trzeba do tego nawet praw administratora root (stosowna opcja jest do załączenia w oknie konfiguracji połączenia WiFi). Zwykle jednak przy wykorzystaniu standardowej randomizacji MAC mamy generowany unikalny adres MAC dla danej sieci WiFi (w oparciu o jej ESSID). Można jednak pójść o krok dalej i sprawić, że przy każdym połączeniu, nawet do tej samej sieci WiFi, będziemy mieli generowany inny adres MAC, co z kolei powinno nam zapewnić nieco więcej prywatności w publicznych sieciach WiFi oraz też przeciwdziałać śledzeniu nas przy roamingu między takimi sieciami.

Pozorowanie lokalizacji GPS w Androidzie (mock location)

Mikhail Morfikov — Tue, 21 Sep 2021 19:33:00 +0200

Wiele osób nie pozostawia suchej nitki na mechanizmie geolokalizacji zaszytym w smartfonach z Androidem na pokładzie. No i faktycznie w sporej części przypadków zastrzeżenia jakie są kierowane pod adresem lokalizacji/GPS w kwestii permanentnego śledzenia nas przez Google nie są przesadzone. Niektórzy spierają się, że wystarczy włączyć tryb samolotowy (Airplane Mode) w telefonie i nasza pozycja przestaje być rejestrowana w czasie rzeczywistym ale nie jest to prawdą. Jakiś czas temu świat obiegła informacja, że Android rejestruje dane geolokalizacji nawet, gdy tryb samolotowy jest włączony, a telefon nie ma włożonych kart SIM i to przy jednoczesnym wyłączeniu WiFi i BT. Jak to do końca jest z tą lokalizacją i czy faktycznie nie da się jej wyłączyć w Androidzie? A może powinniśmy pójść w drugą stronę i zamiast starać się wyłączać lokalizację, to spróbować oszukać system przez jej pozorowanie? Taki zabieg jest możliwy ale wymagana jest zewnętrzna aplikacja do pozorowania lokalizacji, np. Fake Traveler, którą trzeba określić w ustawieniach deweloperskich Androida. Czy ten zabieg wpłynie pozytywnie na lokalizację w kontekście naszej prywatności? Czy może lepiej jest jednak zostawić telefon w domu i pójść na niejawne spotkanie bez tego urządzenia?

Jak załadować firmware karty WiFi przed initrd/initramfs

Mikhail Morfikov — Fri, 06 Mar 2020 02:45:00 +0000

Każdy kto ma laptopa wyposażonego w kartę WiFi, czy też ogólnie komputer posiadający bezprzewodową sieciówkę, ten prawdopodobnie spotkał się z błędem podobnym do tego: Direct firmware load for iwlwifi-6000g2a-6.ucode failed with error -2 . W tym przypadku sprawa dotyczyła karty Intel Corporation Centrino Advanced-N 6205 [Taylor Peak] działającej w oparciu o moduł kernela iwlwifi . W takich przypadkach zwykle wystarczy zainstalować firmware od określonego modułu i po kłopocie. No i faktycznie w Debianie jest dostępny pakiet firmware-iwlwifi , który zawiera ten potrzebny plik iwlwifi-6000g2a-6.ucode . Problem jednak w tym, że instalacja paczki z firmware niekoniecznie może nam pomóc. Ten powyższy przykład nie jest odosobniony i czasami pliki z firmware muszą być dostępne w chwili ładowania kernela do pamięci RAM czy też na etapie initramfs/initrd. W takim przypadku zainstalowanie paczki z firmware w naszym linux'ie nic nam nie da, bo pliki rezydują na niezamontowanym jeszcze dysku. Jak zatem wybrnąć z tej wydawać by się było patowej sytuacji?

Jak zmienić hostname w telefonie z Androidem

Mikhail Morfikov — Wed, 29 Jan 2020 19:00:00 +0100

Przeglądając ostatnio listę sprzętów podłączonych do mojego routera WiFi, zauważyłem, że niektóre pozycje na niej w polu z hostname mają coś na wzór android-4c52c33baae0b4fa . Pierwsza część nazwy tego hosta wskazuje na system operacyjny, a drugi kawałek to unikalny numerek ID. Nie jestem zbytnio fanem rozgłaszania takich informacji publicznie, bo mogą one ułatwić ewentualne ataki, oraz też identyfikują jednoznacznie dane urządzenie (osobną kwestią jest adres MAC karty sieciowej). Ponadto, mając w sieci wiele mobilnych urządzeń, ciężko jest czasem połapać się który telefon ma przypisany konkretny adres IP (bez patrzenia w ustawienia telefonu). Z reguły na linux'owym desktopie czy laptopie zmiana hostname jest stosunkowo łatwym zadaniem ale w przypadku smartfona z Androidem ten zabieg okazał się niezmiernie trudnym procesem. Jak zatem zmienić hostname telefonu, by można było mu przypisać jakaś w miarę ludzką nazwę?

Wifi Roaming Fix i SWIFI, czyli roaming w smartfonie

Mikhail Morfikov — Thu, 03 Nov 2016 19:33:54 +0100

Ostatnimi czasy coraz więcej sieci domowych zaczyna być wyposażanych w sprzęt umożliwiający połączenie bezprzewodowe. Router WiFi ma już chyba znaczna większość z nas ale nie są to jedyne urządzenia, które są w stanie świadczyć bezprzewodowe usługi sieciowe. Im większy dystans dzieli odbiornik od nadajnika lub też im więcej przeszkód stoi na bezpośredniej drodze komunikacji, tym sygnał ulega większej degradacji. Zwykle w takiej sytuacji dokupujemy drugi router WiFi, ewentualnie prosty AP, wzmacniacz sygnału WiFi czy też ekstendery powerline (PLC). Wszystko po to, by jakoś przyzwoicie pokryć sygnałem całą przestrzeń użytkową naszego domu czy też miejsc, w których spędzamy wolny czas. Każde takie urządzenie realizuje połączenie WiFi mniej więcej w ten sam sposób, tj. zestawia punkt dostępu, do którego podłączamy komputer albo smartfona. O ile w przypadku desktopów czy laptopów przełączanie się między tymi AP w zależności od siły sygnału nie stanowi większego problemu, o tyle w przypadku smartfonów z Androidem nie jest już tak różowo, bo przełączenie następuje jedynie przy całkowitej utracie sygnału z AP. Takiej sytuacji można zaradzić ale trzeba posiłkować się dodatkowymi aplikacjami. W poniższym artykule zostaną opisane dwa takie programiki: SWIFI i Wifi Roaming Fix.

Udostępnianie LTE/3G ze smartfona przez router OpenWRT (tethering)

Mikhail Morfikov — Tue, 01 Nov 2016 18:14:53 +0000

Przeglądając forum eko.one.pl natrafiłem ciekawy problem, nad którym też się zastanawiałem jakiś czas temu. Chodzi o udostępnienie internetu komórkowego (LTE/3G) komputerom w domowej sieci za pomocą smartfona (tzw. tethering). W takiej sytuacji, w przypadku problemów z lokalnym dostawcą internetu moglibyśmy przepiąć wszystkie komputery na internet świadczony przez operatora GSM, z którego korzystamy. Z reguły standardowy firmware routerów WiFi nie pozwala na tego typu rozwiązania. Niemniej jednak, mając do dyspozycji router z OpenWRT można spróbować połączyć go z naszym smartfonem udostępniając sieci lokalnej internet LTE/3G. W tym artykule zostanie przedstawione tego typu rozwiązanie przy wykorzystaniu routera Archer C7 v2 od TP-LINK oraz smartfona Neffos C5, również od TP-LINK. Na routerze zaś jest wgrana najnowsza stabilna wersja OpenWRT (Chaos Calmer). Sprawdzimy sobie jak takie rozwiązanie wygląda oraz sprawuje się w praktyce i czy jest ono w ogóle godne jakiegoś większego zainteresowania.

Mostek eth0 + wlan0 z bridge-utils i wpa_supplicant

Mikhail Morfikov — Sun, 18 Sep 2016 13:01:58 +0000

Posiadając w komputerze kilka interfejsów sieciowych, prędzej czy później dostrzeżemy wady jakie niesie ze sobą konfiguracja wszystkich posiadanych kart sieciowych. Skonfigurowanie szeregu interfejsów przewodowych nie stanowi raczej większego wyzwania. Można je spiąć w jeden za pomocą bonding'u czy też konfigurując wirtualny interfejs mostka (bridge). A co w przypadku bezprzewodowych interfejsów? Tu również możemy skonfigurować interfejs bond0 lub też podpiąć interfejs wlan0 pod mostek. Jako, że bonding już opisywałem, to w tym artykule zajmiemy się mostkowaniem interfejsu przewodowego i bezprzewodowego, które zwykle dostępne są w naszych laptopach. Ten proces zostanie opisany w oparciu o dystrybucję linux'a Debian i skontrastujemy go sobie z w/w bonding'iem.

Recenzja: Router Archer C2600 od TP-LINK

Mikhail Morfikov — Wed, 14 Sep 2016 18:20:30 +0000

Któż z nas nie ma gdzieś koło swojego domowego ogniska takiego małego urządzenia z antenami, które nic tylko sobie leży gdzieś na półce i od czasu do czasu tylko mignie do nas swoimi diodami? Mowa oczywiście o routerach WiFi, które można powoli chyba zacząć traktować jak nowych członków naszej rodziny. Te elektroniczne stworzenia są tak bardzo użyteczne, że wielu z nas już sobie życia bez nich nie wyobraża. Technologia bezprzewodowej łączności rozwija się bardzo prężnie i, gdy niecałe dwa lata temu sprawiłem sobie mój pierwszy router WiFi (model TL-WR1043ND v2), to myślałem, że wystarczy mi on na jakiś dłuższy czas. Wtedy 450 mbit/s w paśmie 2,4 GHz to były naprawdę przyzwoite osiągi, przynajmniej teoretycznie rzecz ujmując. Od tamtego czasu bardzo dużo się zmieniło w kwestii WiFi, nie tylko pod względem przepustowości ale także technologii, które znajdują zastosowanie w tym bezprzewodowym wymiarze otaczającej nas rzeczywistości. Tak się składa, że mam jedno z tych bardziej zaawansowanych urządzeń i postanowiłem sobie je dokładnie obadać. Jest to router Archer C2600 od TP-LINK, który ma być zdolny przesłać sygnał po WiFi z prędkością 800 mbit/s w paśmie 2,4 GHz i 1733 mbit/s w paśmie 5 GHz, także zobaczmy co to jest za maszyna.

Jak skonfigurować roaming WiFi z wpa_supplicant w linux'ie

Mikhail Morfikov — Sat, 10 Sep 2016 12:13:09 +0000

Bezprzewodowe sieci WiFi są wszędzie. Wystarczy tylko przejść się kawałek po okolicy i przeskanować eter, a sami zobaczymy, że wynik takiego skanowania zidentyfikuje nam całą masę domowych nadajników. Oczywiście do większości z nich raczej nigdy nie będziemy mieć dostępu ale są wśród nich takie AP, do których zwykliśmy się logować. Niekoniecznie te AP muszą należeć do naszej własnej domowej sieci WiFi. Mogą to być, np. firmowe hotspoty. Nawet jeśli ograniczymy się tylko do naszego domu, to gdy ten jest nieco większy, to prawdopodobnie jeden bezprzewodowy router nie wystarczy, by pokryć zasięgiem całą dostępną przestrzeń użytkową. Będziemy musieli dokupić drugi router, czy jakiś wzmacniacz sygnału. Być może też zdecydujemy się na transmitery sieciowe (powerline). Jest cała masa urządzeń, które mogą nam pomóc rozwiązać problem słabego zasięgu. To co zwykle łączy te urządzenia, to fakt, że wszystkie z nich zawierają dodatkowy AP, który trzeba skonfigurować. Pojawia się zatem problem przełączania między tymi punktami dostępowymi. Można sobie z tym poradzić konfigurując roaming. W takiej sytuacji przełączanie między sieciami będzie następowało automatycznie, szybko i bez naszego udziału. W linux'ach roaming można włączyć przy pomocy narzędzia wpa_supplicant i w tym artykule zobaczymy jak tego dokonać.

Debian: Profilowanie sieci z guessnet, ifplugd i wpasupplicant

Mikhail Morfikov — Mon, 05 Sep 2016 13:01:08 +0000

Kilka dni temu na forum dug.net.pl pojawił się ciekawy wątek dotyczący problemu skonfigurowania profilowanych sieci. Chodzi o to, że praktycznie każdy z nas jest po części w jakiś sposób mobilny i zabiera laptopa ze sobą w dziwne miejsca. Sieci w tych lokalizacjach mogą cechować się różnym poziomem bezpieczeństwa. Dlatego też zamiast korzystać z jednej konfiguracji sieci na linux'ie, można stworzyć szereg profili i w oparciu o nie dostosować sobie połączenie sieciowe. W tym artykule spróbujemy zaimplementować takie rozwiązanie na Debianie wyposażonym w menadżer okien Openbox. W skrócie stworzymy automat, który będzie nam działał w oparciu o pakiety guessnet, ifplugd oraz wpasupplicant. Cała konfiguracja zaś sprowadzać się będzie jedynie do edycji plików /etc/network/interfaces oraz /etc/wpa_supplicant/wpa_supplicant.conf .

Niniejszy artykuł został nieco przerobiony po fazach eksperymentów. Przede wszystkim, zrezygnowałem z zaprzęgania guessnet do rozpoznawania sieci WiFi i aplikowania roamingu. Zamiast tego zostały wykorzystane natywne rozwiązania roamingowe oferowane przez wpa_supplicant . Zaowocowało to uproszczeniem całej konfiguracji, co przełożyło się na wyeliminowanie pewnych błędów.

Metryki tras interfejsów eth0 i wlan0 w laptopie (metric)

Mikhail Morfikov — Fri, 02 Sep 2016 17:50:11 +0000

W obecnych czasach posiadanie komputera, który dysponuje kilkoma interfejsami sieciowymi nie jest niczym niezwykłym. Praktycznie każdy laptop posiada już na pokładzie co najmniej jedną kartę WiFi i minimum jeden port ethernet. W efekcie czego jesteśmy w stanie podłączyć się do sieci zarówno przewodowo jak i bezprzewodowo. Problem jednak pojawia się w momencie, gdy chcemy wykorzystywać oba te interfejsy, z tym, że dysponujemy jedynie niezbyt zaawansowanym menadżerem okien Openbox. Takie środowiska zwykle nie mają na pokładzie automatów pokroju Network Manager, przez co bardziej zaawansowana konfiguracja sieci może być dość skomplikowana. Do tej pory wykorzystywałem interfejs bond0, by mieć możliwość łatwego przełączania się miedzy sieciami. Istnieje inny sposób konfiguracji interfejsów eth0 i wlan0 w pliku /etc/network/interfaces tak, by działały one nam równolegle i nie powodowały problemów z połączeniem, a wszystko za sprawą opcji metric .

Recenzja: Przenośny router 3G/4G TL-MR3020 od TP-LINK

Mikhail Morfikov — Tue, 30 Aug 2016 17:44:53 +0000

Coraz więcej użytkowników migruje od lokalnych providerów internetowych na technologię LTE, która zapewnia nam połączenie z siecią globalną niezależnie od naszej fizycznej lokalizacji. Do obsługi LTE potrzebny jest odpowiedni modem lub router WiFi, który już ma taki modem wbudowany. Jeśli posiadamy modem LTE, to może się pojawić problem z udostępnianiem połączenia, np. w sieci domowej. Jakby nie patrzeć taki modem jest przeznaczony na jedno urządzenie. Oczywiście w dalszym ciągu możemy przerobić nasz router WiFi i dodać do niego obsługę modemów LTE ale takie rozwiązanie wymaga firmware OpenWRT/LEDE. Istnieje prostsza alternatywa, która, można by rzec, działa OOTB i nie trzeba się zbytnio wysilać przy jej implementacji. Musimy jednak posiadać odpowiednie urządzenie. W tym artykule obadamy sobie przenośny router 3G/4G TL-MR3020 od TP-LINK.

Recenzja: Transmitery sieciowe TL-WPA4226T KIT od TP-LINK

Mikhail Morfikov — Mon, 29 Aug 2016 18:01:22 +0000

Wszystkim nam jest znany problem z niewielkim zasięgiem bezprzewodowych sieci WiFi. Nierzadko bywa też tak, że sygnał z routera nie może się przebić przez grube ściany naszego domu, czy też większego mieszkania. W takiej sytuacji szereg osób próbuje przestawiać router w bardziej dogodne miejsce, by pokryć zasięgiem całą przestrzeń użytkową. Nie zawsze tego typu rozwiązanie jest jednak możliwe. Ci bardziej majętni użytkownicy dokupują drugi router i spinają oba urządzenia mostem bezprzewodowym WDS. O ile takie rozwiązanie może nam pomóc, to trzeba wziąć pod uwagę fakt, że punkty dostępowe (AP) muszą być w swoim zasięgu oraz muszą wysyłać i odbierać dane, zatem użytkowa przepustowość sieci WiFi spadnie nam dwukrotnie. Gdy do tego w grę wejdą nam jeszcze zakłócenia generowane przez inne sieci w okolicy, to efekty mogą być niezbyt zadowalające. Poza tym, trzeba mieć również na uwadze kompatybilność protokołu WDS, bo różni producenci inaczej go implementują. By rozwiązać ten cały problem zasięgu w sieciach bezprzewodowych, możemy pokusić się o zakup czegoś, co nazywa się transmiter sieciowy (ekstender powerline). Te urządzenia są w stanie "przebić się przez każdą ścianę" i zapewnić nam połączenie z routerem WiFi na dystansie nawet do 300 metrów. Jak to możliwe? W tym artykule odpowiemy na to pytanie testując jeden z ekstenderów powerline TL-WPA4226T KIT (AV500) od TP-LINK'a.

Recenzja: Antena TL-ANT2408C (8dBi, 2,4GHz) od TP-LINK

Mikhail Morfikov — Fri, 26 Aug 2016 20:48:33 +0000

Jako użytkownik alternatywnych systemów operacyjnych wiem, że nie łatwo o sprzęt, który po podłączeniu do komputera działa OOTB. Niemniej jednak, na rynku jest sporo urządzeń, które są w stanie działać pod linux'em nawet dość przyzwoicie, z tym, że trzeba pierw się naprawdę wysilić, by je znaleźć. Tak było w przypadku adaptera WiFi TL-WN722N od TP-LINK, który jest już ze mną kilka lat. Nie miałem z nim problemów na swoim Debianie i praktycznie nie mam mu nic do zarzucenia. No może za wyjątkiem bardzo przeciętnego zasięgu, choć ta karta dysponuje zewnętrzną anteną 4 dBi. Postanowiłem zatem rozejrzeć się za nieco większymi antenami w celu wyeliminowania problemów z zasięgiem. W ofercie TP-LINK'a była antena TL-ANT2408C (8 dBi, 2,4 GHz), to pomyślałem, że przetestują ją i sprawdzę czy problem słabego zasięgu zostanie w końcu wyeliminowany.

Transmiter sieciowy i jego panel admina pod linux'em

Mikhail Morfikov — Sat, 20 Aug 2016 21:54:57 +0000

Bawię się ostatnio trochę transmiterem sieciowym (powerline ekstender). Konkretnie jest to zestaw TL-WPA4226T KIT (AV500) od TP-LINK. Same urządzenia działają przyzwoicie i realizują powierzane im funkcje w sposób bardzo zadowalający ale był jeden problem, który mi nie dawał spokoju. Do tych ekstenderów jest dołączona płytka. Na płytce są aplikacje, które umożliwiają konfigurację tych transmiterów sieciowych. Te programiki nie mają wersji dla linux'a. Nasunęło mi się zatem pytanie: to jak mam niby te transmitery skonfigurować pod tym systemem operacyjny? Niby one działają OOTB ale w przypadku bezprzewodowego routera WiFi z alternatywnym firmware OpenWRT/LEDE na pokładzie występuje kolizja adresów IP. Zarówno ekstendery jak i router roszczą sobie prawo do adresu 192.168.1.1 . Panel admina takich transmiterów umożliwia zmianę tego adresu, tylko nie mamy jak się do niego dobrać z poziomu linux'a. W tym artykule postaramy się rozwiązać problem kolizji adresów IP i skonfigurujemy nasz transmiter tak, by miał inny adres.

Recenzja: Karta WiFi TP-LINK Archer T1U

Mikhail Morfikov — Fri, 19 Aug 2016 19:10:44 +0000

Ostatnio recenzowałem dwie bezprzewodowe karty WiFi w standardzie mini/mikro, które podesłał mi TP-LINK. W zestawie był jeszcze jeden adapter, a konkretnie chodzi o kartę Archer T1U. Jest ona bardzo podobna do TL-WN725N, przynajmniej pod względem wizualnym. To co odróżnia od siebie te dwa adaptery, to pasmo, w którym mogą pracować oraz oczywiście prędkość transferu. Archer T1U działa w 5 GHz (standard AC) i teoretycznie może pochwalić się prędkością do 433 mbit/s. Zobaczmy zatem jak on spisze się w przypadku linux'ów.

Sterowniki dla karty WiFi Archer T1U (mt7610u_sta)

Mikhail Morfikov — Thu, 18 Aug 2016 14:35:52 +0000

Dziś postanowiłem się wziąć za ostatnią kartę WiFi, którą podesłał mi TP-LINK. Jest to nano adapter Archer T1U V1 na czipie MediaTek MT7610U identyfikowany w systemie jako idVendor=2357 , idProduct=0105 . Na opakowaniu pisało, że ta karta działa na linux'ach ale oczywiście w przypadku mojego Debiana, ten adapter nie został w ogóle wykryty. Winą są zbyt stare sterowniki, które nie zostały zaktualizowane przez MediaTek od 2013 roku. TP-Link może i ma u siebie na stronie nieco nowszą wersję sterowników, bo z 2015 roku ale nie udało mi się za ich sprawą zbudować poprawnie modułu mt7610u_sta na kernelu 4.6 . Na szczęście mamy jedną alternatywę, która pomoże nam jako tako wybrnąć z tej sytuacji.