W przypadku zaufanych sieci lokalnych, czy też kontenerów LXC, nie musimy zbytnio się troszczyć o bezpieczeństwo przesyłanych danych. Nikt nam przecież nie założy tutaj podsłuchu. Dlatego też we wpisie poświęconym konfiguracji Wine nie szyfrowaliśmy praktycznie żadnego ruchu sieciowego. Gdyby jednak zaszła potrzeba przesłania pakietów do zdalnego Xserver'a przez internet, to takie rozwiązanie naraziłoby nas na przechwycenie wszystkich danych. By zabezpieczyć się przed tego typu scenariuszem możemy zaszyfrować ruch do Xserver'a forward'ując wszystkie zapytania przy pomocy szyfrowanego tunelu TLS. Możemy to zrobić przy pomocy SSH i w tym wpisie postaramy się skonfigurować ten mechanizm.

Klucze SSH mogą być wykorzystane jako sposób identyfikacji danej osoby przy logowaniu się do zdalnego serwera SSH. Te klucze zawsze występują w parach -- jeden prywatny, drugi publiczny. Pierwszy z nich jest znany tylko nam i powinien być trzymany w sekrecie i pilnie strzeżony. Klucz publiczny z kolei zaś jest przesyłany na każdy serwer SSH, z którym chcemy się połączyć. Gdy serwer jest w posiadaniu naszego klucza publicznego i widzi przy tym, że próbujemy nawiązać połączenie, używa on tego klucza by wysłać do nas zapytanie (challange) -- jest ono zakodowane i musi na nie zostać udzielona odpowiednia odpowiedź, a tej może dokonać ktoś, kto jest w posiadaniu klucza prywatnego. Nie ma innej opcji by rozkodować wiadomość, dlatego też nikt inny nie może udzielić na nią prawidłowej odpowiedzi. To rozwiązanie eliminuje wrażliwość na różne formy podsłuchu -- ten kto nasłuchuje nie będzie w stanie przechwycić pakietów zawierających hasło, bo ono nie jest nigdy transmitowane prze sieć. No i oczywiście jeśli chodzi o samo hasło -- odpadają nam ataki typu Brute Force pod kątem jego złamania.

W końcu przyszedł czas na eksperymenty z serwisem GitHub. Jakby nie patrzeć, do tej pory jedyne co potrafiłem zrobić w przypadku samego gita, to wydać jedno polecenie, którym było git clone . Wszelkie inne rzeczy, choć nie było ich wcale tak dużo, robiłem via panel www, co trochę było upierdliwe. Postanowiłem nauczyć się obsługi gita i nieco uprościć sobie życie. Jeśli chodzi o samą naukę, to tutaj jest dostępny dość obszerny pdf (prawie 500 stron). Nie będę tutaj przerabiał wyżej podlinkowanej książki, bo w sumie jeszcze jej nie przeczytałem, tylko zajmę się ciekawym tematem jakim jest implementacja kluczy SSH, tak by operować na gicie bez zbędnych haseł.