https://morfikov.github.io/tags/namespaces/ Recent content in Namespaces on Morfitronik Hugo -- gohugo.io pl-PL Sun, 27 Jan 2019 11:32:18 +0000 Mikhail Morfikov https://morfikov.github.io/post/uruchamianie-graficznych-aplikacji-w-kontenerach-dockera/ Sun, 27 Jan 2019 11:32:18 +0000 https://morfikov.github.io/post/uruchamianie-graficznych-aplikacji-w-kontenerach-dockera/ <p><a href="https://morfikov.github.io/post/jak-uruchomic-firefoxa-w-osobnej-przestrzeni-nazw-sieciowych/">Bawiąc się ostatnio na Debianie przestrzeniami nazw sieciowych</a>, wpadł mi do głowy pomysł na nieco bardziej zautomatyzowaną formę separacji procesów użytkownika od pozostałej części systemu. Co by nie mówić, opisany w podlinkowanym artykule sposób uruchomienia Firefox'a niezbyt mi przypadł do gustu. Nowy sposób separacji zakłada za to wykorzystanie kontenerów Docker'a, w których to będzie uruchamiany dowolny proces, np. Firefox, a całym przedsięwzięciem związanym z procesem konteneryzacji będzie zajmował się już Docker. W ten sposób uruchomienie dowolnej aplikacji, w tym też tych graficznych (GUI), będzie sprowadzać się do wydania w terminalu tylko jednego polecenia. Zatem do dzieła.</p> Mikhail Morfikov https://morfikov.github.io/post/jak-uruchomic-firefoxa-w-osobnej-przestrzeni-nazw-sieciowych/ Sun, 20 Jan 2019 21:10:32 +0000 https://morfikov.github.io/post/jak-uruchomic-firefoxa-w-osobnej-przestrzeni-nazw-sieciowych/ <p>Domyślnie każdy proces uruchomiony na linux (w tym przypadku Debian) dziedziczy swoją przestrzeń nazw sieciowych (network namespaces) od procesu nadrzędnego, standardowo od procesu init (tego z pid 1). W takim przypadku, wszystkie procesy współdzielą tę samą przestrzeń nazw sieciowych, przez co mają dostęp do tych samych interfejsów sieciowych, tych samych tras routingu, a reguły firewall'a czy ustawienia serwerów DNS w jednakowym stopniu dotyczą wszystkich procesów i zmieniając sieciową konfigurację systemu robimy to globalnie dla wszystkich tych procesów jednocześnie. Czasami tego typu mechanika działania sieci nie jest zbyt pożądana z punktu widzenia bezpieczeństwa lub też prywatności użytkownika. Przykładem mogą być przeglądarki internetowe, np. Firefox, Opera czy Google Chrome/Chromium, które mogą zdradzić nasz lokalny adres IP (w przypadku stosowania NAT). Jako, że też zostawiamy wszędzie nasz namiar w postaci zewnętrznego adresu IP, to oba te adresy mogą nas bez większego problemu zidentyfikować w internecie. Można jednak postarać się, by ten adres lokalny, który zwróci przeglądarka internetowa, różnił się od tego, który przydziela nam nasz operator ISP.</p>