Luks on Morfitronik

Trim/discard przy LUKS/LVM na dysku SSD pod Debian linux

Mikhail Morfikov — Fri, 15 Dec 2023 17:00:00 +0100

Z okazji zbliżającego się końca roku, postanowiłem nieco ogarnąć swojego Debiana, tj. postawić go na nowo. Jakby nie patrzeć 4 lata korzystania z tego linux'a z włączonymi gałęziami unstable i experimental sprawiło, że trochę syfu się nazbierało. Nie chciałem też czyścić całego kontenera LUKS czy samej struktury LVM z systemowymi voluminami logicznymi na starym dysku HDD, bo zainstalowany tam system zawsze może się do czegoś przydać, np. do odratowania tego nowego linux'a. Dlatego też postanowiłem zakupić niedrogi dysk SSD (MLC, używany) i to na nim postawić świeżego Debiana z wykorzystaniem narzędzia debootstrap. Sama instalacja linux'a na dysku SSD nie różni się zbytnio od instalacji na dysku HDD, za wyjątkiem skonfigurowania w takim systemie mechanizmu trim/discard. Standardowi użytkownicy linux'a nie muszą zbytnio nic robić, aby ten mechanizm został poprawnie skonfigurowany. Sprawa się nieco komplikuje, gdy wykorzystywany jest device-mapper, który mapuje fizyczne bloki urządzenia na te wirtualne, np. przy szyfrowaniu dysku z wykorzystaniem LUKS/dm-crypt, czy korzystaniu z voluminów logicznych LVM. Dlatego też postanowiłem przyjrzeć się nieco bliżej zagadnieniu konfiguracji mechanizmu trim/discard na dysku SSD w przypadku zaszyfrowanego systemu na bazie LUKS+LVM.

Wsparcie dla WiFi w initramfs/initrd by odszyfrować LUKS przez SSH bezprzewodowo

Mikhail Morfikov — Sat, 13 Nov 2021 13:26:00 +0100

W poprzednim artykule, który traktował o odszyfrowaniu kontenera LUKS przez SSH z poziomu initramfs/initrd na Raspberry Pi, została poruszona kwestia adresacji IP, która w opisanym tam rozwiązaniu miała pewne ograniczenia. Chodziło o to, że połączenie SSH do RPI mogło być realizowane jedynie przez przewodowy interfejs sieciowy eth0 . Trzeba było zatem się zastanowić nad rozwiązaniem, które umożliwiłoby korzystanie również z bezprzewodowego interfejsu WiFi, tj. wlan0 . Celem niniejszego wpisu jest pokazanie w jaki sposób można dorobić wsparcie dla połączeń WiFi w naszej malinie, tak by szło odszyfrować kontener LUKS przez SSH, w sytuacji gdy z jakiegoś powodu nie chcemy lub też nie możemy korzystać z przewodowego interfejsu sieciowego tego minikomputera z zainstalowanym system RasPiOS/Raspbian.

Odszyfrowanie LUKS przez SSH z poziomu initramfs/initrd na Raspberry Pi

Mikhail Morfikov — Fri, 12 Nov 2021 23:13:00 +0100

Od paru dni bawię się swoim Raspberry Pi w kontekście zaszyfrowania jego systemu RasPiOS/Raspbian. O ile samo zaszyfrowanie tego minikomputera przy pomocy mechanizmu LUKS nie było jakoś specjalnie trudne, to trzeba było pomyśleć nad rozwiązaniami mającymi ułatwić otworzenie takiego zaszyfrowanego kontenera przy starcie systemu. Póki co udało się wypracować w miarę zadowalające rozwiązanie wykorzystujące dedykowane urządzenia USB w roli klucza, bez którego system się nie uruchomi. Są jednak i inne rozwiązania, które mogą nam pomóc odszyfrować system RPI bez potrzeby fatygowania się do pomieszczenia i wtykania w jej port USB jakiegoś pendrive. Mowa o zaprzęgnięciu usługi SSH, która by została uruchomiona w fazie initramfs/initrd, chwilę przed wpisaniem hasła do kontenera LUKS. Takie rozwiązanie wymaga jednak zainstalowania innego serwera SSH, tj. Dropbear, pogodzenia go z serwerem OpenSSH oraz też trzeba odpowiednio przygotować sam obraz initramfs/initrd. Po pomyślnym skonfigurowaniu systemu, będziemy się logować do Raspberry Pi przez SSH i wpisywać hasło do kontenera LUKS, a jeśli to hasło będzie prawidłowe, to system zostanie odszyfrowany i uruchomiony.

Wykorzystanie nośnika USB jako klucz do odszyfrowania Raspberry Pi (LUKS)

Mikhail Morfikov — Thu, 11 Nov 2021 05:32:00 +0100

Ostatnio udało mi się zaszyfrować swojego Raspberry Pi 4B przez wdrożenie kontenera LUKS i upchnięcie w nim wszystkich danych z partycji / zainstalowanego w tym urządzeniu systemu RasPiOS/Raspbian. To jednak nie był koniec pracy, bo taki zaszyfrowany system na RPI ma szereg wad. Tym główniejszym uniedogodnieniem jest wpisywanie hasła na początku fazy boot, by pełny start systemu był w ogóle możliwy. Sytuacja się komplikuje, gdy do naszego minikomputera nie mamy podłączonego monitora i/lub klawiatury. Ten zaistniały problem można rozwiązać na kilka sposobów, np. przez zaprzęgnięcie do pracy dodatkowego nośnika USB w celu umieszczenia na nim pliku klucza (keyfile). Niemniej jednak, można pójść o krok dalej i wykorzystać samo urządzenie jako klucz i gdy takiego pendrive nie podłączymy do portu USB naszej maliny, to system nam się nie uruchomi. Te dwa rozwiązania są bardzo podobne do siebie ale to drugie jest nieco bardziej odporne na ewentualne problemy ze skasowaniem pliku klucza, co może nam się przytrafić, gdy taki pendrive jest wykorzystywany w roli regularnego nośnika danych przechowującego dla niepoznaki jakieś pliki. Tak czy inaczej oba te sposoby zostaną opisane w niniejszym artykule.

Jak zaszyfrować Raspberry Pi (RasPiOS/Raspbian, LUKS)

Mikhail Morfikov — Sun, 07 Nov 2021 22:17:00 +0100

Ostatnio napisał do mnie pewien osobnik, który miał dość spory problem z zaszyfrowaniem swojego Raspberry Pi. Po wymianie kilku maili zacząłem tracić rozeznanie w całej tej sytuacji i doszedłem do wniosku, że najwyraźniej zaszyfrowanie systemu maliny nie jest rzeczą trywialną. Postanowiłem zatem rzucić okiem na swojego RPI i sprawdzić czy są tutaj faktycznie jakieś odstępstwa od tradycyjnego szyfrowania na bazie LUKS w stosunku do szyfrowania spotykanego w pierwszej lepszej dystrybucji linux'a, takiej jak Debian czy Ubuntu. Pobrałem więc ze strony Raspberry Pi najnowszy obraz systemu RasPiOS/Raspbian, wrzuciłem go na kartę SD przy pomocy dd i okazało się, że w zasadzie większych problemów z zaszyfrowaniem mojej maliny nie było. Przyznać trzeba, że informacje na temat szyfrowania RPI, które można spotkać na internetach, są w przeważającej większości bardzo słabej jakości i mam wrażenie, że pisane przez osoby, które nie do końca się zainteresowały poruszanym przez siebie zagadnieniem. Postanowiłem zatem na przykładzie mojego Raspberry Pi 4B opisać w miarę dokładny sposób od początku do końca jak przeprowadzić cały ten proces szyfrowania danych na karcie SD, którą podpinamy do naszego minikomputera.

Jak odszyfrować linux'a przy pomocy telefonu z Androidem

Mikhail Morfikov — Sat, 15 Aug 2020 02:43:00 +0200

Zaszyfrowane systemy (desktopy/laptopy) mają jeden poważny problem, gdy chodzi o zapewnianie bezpieczeństwa chronionym plikom przechowywanym na dyskach twardych. Gdy siedzimy obok naszej maszyny, możemy czuć się bezpiecznie, bo przecież nikt nie może się włamać do jej systemu bez naszej wiedzy. Nawet jeśli ktoś będzie próbował się dostać do naszego PC, to istnieje spora szansa, że takie działanie zostałoby natychmiast przez nas wykryte, przez co moglibyśmy w odpowiedni sposób zareagować na zaistniałe zagrożenie. Co jednak w przypadku, gdy zostawiamy przykładowo naszego laptopa samego? Nawet jeśli zablokujemy mu ekran, wyłączymy go albo zahibernujemy, to ta maszyna wciąż nie jest odpowiednio zabezpieczona, by uniemożliwić osobom postronnym dostęp do naszych wrażliwych danych. Problem leży w fizycznym dostępie do sprzętu, który ludzie mogą uzyskać, gdy nas nie ma w pobliżu naszego komputera. W taki sposób osoby trzecie mogą wykorzystać fakt, że tracimy maszynę z oczu i być w stanie zastawić na nas różne pułapki. By uniknąć zagrożenia związanego z zostawieniem laptopa/desktopa bez nadzoru, nie możemy w zasadzie pozostawiać tego urządzenia samego, co jest zadaniem praktycznie nie do wykonania. Komputery stacjonarne czy nawet laptopy nie są urządzeniami o małych gabarytach i zwykle nie możemy ich wszędzie zabrać ze sobą, w przeciwieństwie do smartfonów. Postanowiłem zatem tak skonfigurować swojego linux'a, by jego zaszyfrowany dysk (LUKS + LVM) można było odszyfrować jedynie przy pomocy mojego telefonu z Androidem, z którym w zasadzie się nie rozstaję.

Linux kernel EFI boot stub i zaszyfrowany Debian (LUKS+LVM)

Mikhail Morfikov — Mon, 02 Mar 2020 03:08:00 +0000

Szukając informacji na temat uruchamiania mojego zaszyfrowanego Debiana (LUKSv2+LVM) na laptopie z EFI/UEFI, natrafiłem na dość ciekawy mechanizm zwany kernel EFI boot stub, czasem też zwany kernel EFISTUB. Zadaniem tego mechanizmu jest uruchomienie linux'a bezpośrednio z poziomu firmware EFI z pominięciem czy też bez potrzeby stosowania dodatkowych menadżerów rozruchu (rEFInd) czy bootloader'ów (grub/grub2/syslinux/extlinux). Jakby nie patrzeć bardzo ciekawa alternatywa, która wymaga, by się z nią zapoznać i ocenić jej przydatność pod kątem użyteczności.

Jak przepisać linki initrd.img{,.old} i vmlinuz{,.old} z / do /boot/

Mikhail Morfikov — Sun, 01 Mar 2020 20:30:00 +0000

Mając możliwość skonfigurowania EFI/UEFI na moim laptopie, postanowiłem jak najbardziej się za to przedsięwzięcie zabrać. Okazało się jednak, że w przypadku takiej dystrybucji linux'a jak Debian, to zadanie może być nieco problematyczne, zwłaszcza gdy chce się korzystać jedynie z menadżera rozruchu jakim jest rEFInd, czyli bez dodatkowego bootloader'a (grub/grub2/syslinux/extlinux) instalowanego bezpośrednio na dysku twardym i jednocześnie posiadając w pełni zaszyfrowany system (LUKSv2 + LVM). Rzecz w tym, że w takiej sytuacji w konfiguracji rEFInd trzeba podawać ścieżki bezpośrednio do plików initrd.img oraz vmlinuz (obecnych na partycji /boot/ ). W Debianie nazwy tych plików mają format initrd.img-x.x.x-x-amd64 i vmlinuz-x.x.x-x-amd64 . Za każdym razem, gdy wypuszczany jest nowy kernel, to ten numerek ( x.x.x-x ) ulega zmianie, co pociąga za sobą potrzebę ręcznego dostosowania konfiguracji rEFInd. Może i aktualizacje kernela w Debianie nie są jakoś stosunkowo częste ale może istnieje sposób, by ten problem z dostosowaniem konfiguracji rozwiązać?

Badsector dysku HDD w kontenerze LUKS zawierającym LVM

Mikhail Morfikov — Sun, 31 Mar 2019 12:23:42 +0000

Podczas rutynowego skanu powierzchni dysków HDD w moim laptopie, S.M.A.R.T wykrył w jednym z nich podejrzany blok, który zdawał się wyzionąć już ducha, przez co proces weryfikacji integralności powierzchni dysku twardego nie był w stanie zakończyć się z powodzeniem. Komunikat zwracany przy czytaniu padniętego sektora też był nieco dziwny: bad/missing sense data, sb[] . Jakiś czas temu już opisywałem jak realokować uszkodzony sektor dysku HDD i w zasadzie wszystkie informacje zawarte w tamtym artykule można by wykorzystać do próby poprawienia zaistniałego problemu, gdyby tylko nie fakt, że w tym przypadku badblock znalazł się w obszarze voluminu logicznego LVM na partycji zaszyfrowanej przy pomocy mechanizmu LUKS. Taki schemat układu partycji sprawia, że do realokowania błędnego bloku trzeba podejść nieco inaczej uwzględniając w tym procesie kilka offset'ów, bez których w zasadzie nic nie da się zrobić. Postanowiłem zatem napisać na konkretnym przykładzie jak realokować badsector dysku, gdy do czynienia mamy z zaszyfrowanym linux'em zainstalowanym na voluminach LVM.

Jak ukryć zaszyfrowany kontener LUKS pod linux

Mikhail Morfikov — Tue, 25 Oct 2016 19:30:23 +0000

Gdy w grę wchodzi poufność informacji, to przeciętny użytkownik komputera od razu zaczyna rozważać szyfrowanie danych. Są różne narzędzia, które te kwestię realizują w mniejszym lub większym stopniu. Kiedyś wszyscy korzystali z TrueCrypt ale po jego dziwnych przygodach ludzie stopniowo zaczęli od tego oprogramowania odchodzić. W jego miejscu zaczęły pojawiać się różne forki, np. VeraCrypt. Abstrahując od tych ww. narzędzi, w każdym linux'ie mamy również dostępny mechanizm szyfrujący na bazie LUKS i jego gołą wersję wykorzystującą dm-crypt. Przy pomocy każdego z tych narzędzi jesteśmy w stanie zaszyfrować dysk komputera, pendrive, czy nawet kartę SD, w taki sposób, by nikt inny nie uzyskał dostępu do danych zgromadzonych na tych nośnikach informacji. Problem w tym, że w dalszym ciągu ktoś może nas torturować, by wydobyć od nas hasło czy keyfile i uzyskać dostęp do tych zaszyfrowanych danych bez większego trudu. Dlatego też pojawiło się coś nazwanego Plausible Deniability, gdzie wykorzystywane są tak naprawdę dwa nośniki z czego jeden robi za przykrywkę, a na drugim mamy zgromadzone poufne pliki. W ten sposób agresorowi podajemy hasło do trefnego kontenera i wszyscy są zadowoleni. Czy aby na pewno?

Zmiana identyfikatora UUID systemu plików EXT4 i kontenera LUKS

Mikhail Morfikov — Sat, 30 Jan 2016 16:52:05 +0000

Na forum DUG'a po raz kolejny pojawił się post dotyczący unikalnych identyfikatorów, które są nadawane partycjom dysków twardych. Nie wiem jak sprawa ma się w przypadku windowsów ale linux na podstawie tych numerów UUID i (GUID) jest w stanie identyfikować konkretne urządzenia. Czasem się zdarza tak, że dwa dyski czy partycje mają taki sam identyfikator, co prowadzi zwykle do problemów. Kolizja numerów identyfikacyjnych może być wynikiem pozostałości po procesie produkcyjnym ale może także powstać za sprawą klonowania nośnika za pomocą narzędzia dd . Tak czy inaczej, przydałoby się wiedzieć jak ustalić, poprawnie wygenerować czy też zmienić UUID wszędzie tam, gdzie jest on wykorzystywany i o tym będzie ten wpis.

Nagłówek kontenera LUKS trzymany na pendrive

Mikhail Morfikov — Fri, 15 Jan 2016 20:28:24 +0100

Jeśli kiedyś rozważaliśmy umieszczenie pliku klucza (keyfile) do zaszyfrowanego kontenera LUKS na pendrive, to ciekawszą alternatywą może okazać się umieszczenie całego nagłówka takiego kontenera na zewnętrznym nośniku. Ma to tę przewagę nad keyfile, że wszystkie informacje zapewniające dostęp do kontenera, wliczając w to klucz główny, są oddzielone od zaszyfrowanych danych. W ten sposób nawet jeśli kontener wpadnie w niepowołane ręce, to nie ma żadnego sposobu na to, by ten ktoś te dane odzyskał, no bo przecie nie ma klucza szyfrującego. Przechwycenie hasła również nic to nie zmieni, no chyba, że ten ktoś zdobędzie również pendrive z nagłówkiem kontenera. Z ludzkiego punktu widzenia, to na takim dysku będą znajdować się jedynie losowe dane i do tego w formie kompletnie nieczytelnej dla człowieka (brak systemu plików). Niemniej jednak, jest kilka rzeczy, o których warto pamiętać, gdy w grę wchodzi nagłówek LUKS i to o nich porozmawiamy sobie w tym wpisie.

Klucz główny kontenera LUKS i jego odzyskanie

Mikhail Morfikov — Fri, 15 Jan 2016 16:25:39 +0000

Kontenery LUKS to takie wynalazki, za których pomocą jesteśmy w stanie zaszyfrować całe dyski twarde, a właściwie to znajdujące się na nich dane. Taki kontener składa się głównie z nagłówka, który jest umieszczany na początku partycji. By być w stanie dokonać szyfrowania i deszyfrowania informacji w locie, system musi posiadać klucz główny (master key). Ten klucz jest przechowywany w nagłówku i by go wydobyć, musimy wprowadzić jedno z haseł do kontenera. Później klucz wędruje do pamięci, a hasło jest z niej usuwane. W ten sposób system ma dostęp do klucza głównego przez cały czas począwszy od chwili otwarcia kontenera, aż do momentu jego zamknięcia. Ten klucz jesteśmy w stanie bez większego problemu wydobyć, co może być bardzo przydatne na wypadek zapomnienia hasła, czy też uszkodzenia samego nagłówka. W tym wpisie postaramy się odzyskać klucz główny zaszyfrowanego kontenera LUKS.

Instalacja debiana z wykorzystaniem debootstrap

Mikhail Morfikov — Sat, 02 Jan 2016 03:52:49 +0100

Instalowanie debiana z wykorzystaniem debootstrap trochę się różni od instalacji z wykorzystaniem instalatora. Chodzi generalnie o to, że wszystkie kroki instalacyjne trzeba przeprowadzać ręcznie. Poza tym, cała konfiguracja będzie wymagać manualnego dostosowania. Plus tego rozwiązania jest oczywisty, albowiem mamy całkowitą władzę nad tym co się w systemie znajdzie oraz jak będzie on skonfigurowany. By mieć możliwość przeprowadzenia tego typu instalacji potrzebny będzie nam działający system. Może to być płytka lub pendrive live z Debianem czy Ubuntu. Można też wykorzystać już zainstalowany system operacyjny. Ważne jest tylko to, aby była możliwość zainstalowania w takim systemie pakietu debootstrap , no i oczywiście wymagany jest dostęp do internetu. W przeciwieństwie do instalatora debiana, mamy dostęp do graficznego środowiska, a w nim do przeglądarki i w przypadku utknięcia gdzieś po drodze podczas instalacji, możemy sobie wygooglać napotkane problemy nie przerywając przy tym prac instalacyjnych.

Odszyfrowanie kontenerów LUKS w systemd

Mikhail Morfikov — Fri, 01 Jan 2016 17:18:03 +0000

Osoby, które wykorzystują pełne szyfrowanie dysku, wiedzą, że nie zawsze da radę tak skonfigurować swój system, by upchnąć go na jednej partycji. Nawet jeśli korzystamy z LVM wewnątrz kontenera LUKS, to i tak zwykle możemy posiadać inne zaszyfrowane partycje, które są odrębną całością i montowane osobno przy starcie systemu. W takim przypadku zwykle jesteśmy zmuszeni do podawania hasła do każdego z tych dysków z osobna, co zajmuje czas. Ten problem opisałem po części przy okazji implementacji kontenera LUKS na potrzeby Dropbox'a, jak i we wpisie poświęconym przejściu z kontenerów TrueCrypt'a na te linux'owe, które są wspierane natywnie przez sam kernel. Niemniej jednak, tamto rozwiązanie było oparte głównie o starszy init (sysvinit), co wymagało dodatkowej konfiguracji, tak by system otworzył się po podaniu tylko jednego hasła. W tym wpisie postaramy się wdrożyć mechanizm, który jest oferowany przez systemd.

Kopia struktury dysku twardego

Mikhail Morfikov — Fri, 18 Dec 2015 17:01:12 +0000

Wszyscy wiedzą, że zabawa z dyskiem zwykle kończy się tragicznie dla zawartych na nim danych. W tym wpisie spróbujemy się przyjrzeć sytuacjom, które nie jednego użytkownika linux'a potrafią przyprawić o zawał serca. Chodzi generalnie o uszkodzenie struktury dysku, oczywiście tylko tej programowej. Na błędy fizyczne nie możemy zbytnio nic poradzić. Natomiast jeśli chodzi o sferę logiczną, to mamy tutaj dość duże pole do popisu i jesteśmy w stanie się zabezpieczyć przed wieloma krytycznymi sytuacjami. Postaramy się tutaj omówić to jak wykonać kopię dysku. Taka kopia będzie miała tylko kilka (ew. kilkanaście) MiB, w skład której wchodzić będzie superblok systemu plików, nagłówki zaszyfrowanych partycji LUKS, struktura LVM i tablica partycji. Uszkodzenie każdego z tych powyższych uniemożliwia nam dostęp do danych zgromadzonych na dysku.

Zmiana rozmiaru kontenera LUKS

Mikhail Morfikov — Thu, 17 Dec 2015 18:38:25 +0000

Ci z nas, którzy zabezpieczają swoje systemy przy pomocy technik kryptograficznych wiedzą, że taki system trzeba traktować nieco inaczej niż ten, który nie jest w żaden sposób zaszyfrowany. Gdy mamy na swoim dysku kilka kontenerów LUKS (czy też TrueCrypt), problematyczna może się okazać zmiana rozmiaru tego typu partycji. Praktycznie żadne narzędzia graficzne, ewentualnie inne automaty, nie są w stanie nas przez ten proces bezstresowo przeprowadzić. Musimy zatem skorzystać z niskopoziomowych aplikacji, takich jak fdisk czy cryptsetup , by ten rozmiar sobie dostosować. Problem w tym, że nieumiejętne operowanie na tych narzędziach może skończyć się tragicznie dla zgromadzonych na dysku danych. W tym wpisie postaram się opisać cały proces zmiany rozmiaru zaszyfrowanego kontenera LUKS wliczając w to również dostosowanie partycji i jej systemu plików.

Dropbox i kontener LUKS

Mikhail Morfikov — Wed, 21 Oct 2015 20:34:42 +0000

Ogarnęliśmy już szyfrowanie plików na Dropbox przy pomocy encfs oraz kontenerów TrueCrypt. Każda z w/w operacji drastycznie poprawiła prywatność naszych plików, które przechowujemy w chmurze. Poniższy wpis będzie w podobnym klimacie, tj. spróbujemy umieścić na Dropbox kontener LUKS, co niesie ze sobą sporo udogodnień i czyni korzystanie z zaszyfrowanego Dropbox'a praktycznie transparentnym.

Przejście z Truecrypt na LUKS

Mikhail Morfikov — Tue, 20 Oct 2015 09:58:18 +0000

Jakiś czas temu, można było usłyszeć, że TrueCrypt nie dba wcale o bezpieczeństwo danych zaszyfrowanych za jego pomocą. Audyt bezpieczeństwa jednak nie wykazał większych podatności w tym oprogramowaniu. Analiza binarek dostępnych na stronie TrueCrypt'a pod kątem Reproducible Builds również nie wykazała większych odchyłów w stosunku do binarek generowanych prosto z kodu źródłowego. Problematyczne może być jednak to, że tak naprawdę nie wiadomo kto stoi za tym całym projektem, przynajmniej gdy był jeszcze rozwijany. Cała sytuacja zamknięcia TrueCrypt'a z sieci była też co najmniej dziwna. W obliczu takich niewiadomych, powinniśmy rozważyć przejście na natywne rozwiązania linux'owe, które są jawnie rozwijane, wiadomo kto za nimi stoi i, co najważniejsze, mają wsparcie w samym kernelu.

Keyfile trzymany w głębokim ukryciu

Mikhail Morfikov — Mon, 15 Jun 2015 19:53:56 +0000

Pisząc ostatni artykuł na temat udeva i montowania przy jego pomocy zaszyfrowanego kontenera, wpadł mi do głowy ciekawy pomysł na trzymanie pliku klucza (keyfile) w czymś co się potocznie nazywa "głębokim ukryciem". Z reguły ludzie nie chcą używać haseł do odblokowywania swoich systemów czy partycji i zamiast nich wolą stosować keyfile, czyli małe pliki, zwykle o rozmiarze paru KiB, które, jakby nie patrzeć, są dość unikatowe i odporne na ataki słownikowe czy inne formy przemocy. Jedyny problem z jakim człowiek musi się zmierzyć, to z zabezpieczeniem takiego keyfile i tutaj sprawa nie wygląda wcale dobrze. Takie pliki klucze są trzymane zwykle na tym samym urządzeniu, do których mają zapewniać bezpieczny dostęp, a nawet jeśli nie na tym samym, to w pobliżu takich urządzeń, dając nam tym samym jedynie fałszywe poczucie bezpieczeństwa.