<?xml version="1.0" encoding="utf-8" standalone="yes"?>
<rss version="2.0" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom">
  <channel>
    <title>Ipv6 on Morfitronik</title>
    <link>https://morfikov.github.io/tags/ipv6/</link>
    <description>Recent content in Ipv6 on Morfitronik</description>
    <generator>Hugo -- gohugo.io</generator>
    <language>pl-PL</language>
    <lastBuildDate>Thu, 14 Oct 2021 23:52:00 +0200</lastBuildDate><atom:link href="https://morfikov.github.io/tags/ipv6/feed.xml" rel="self" type="application/rss+xml" />
    <item>
	  <author>Mikhail Morfikov</author>
      <title>Jak wyłączyć mapowanie adresów IPv4 na IPv6 w Debian linux</title>
      <link>https://morfikov.github.io/post/jak-wylaczyc-mapowane-adresow-ipv4-na-ipv6-w-debian-linux/</link>
      <pubDate>Thu, 14 Oct 2021 23:52:00 +0200</pubDate>
      
      <guid>https://morfikov.github.io/post/jak-wylaczyc-mapowane-adresow-ipv4-na-ipv6-w-debian-linux/</guid>
      <description>&lt;p&gt;Przeglądając ostatnio połączenia w swoim telefonie z Androidem, natknąłem się na wpisy mające w
swoich adresach źródłowych ustawione IP takie, jak &lt;code&gt;::ffff:192.168.1.188&lt;/code&gt; . Podobnie sprawa wygląda
w przypadku adresów docelowych tego samego połączenia, tj. widnieje tam np. &lt;code&gt;::ffff:216.58.215.1&lt;/code&gt; .
Na pierwszy rzut oka taka konstrukcja adresu IP przypomina IPv6, przynajmniej jej pierwsza część,
tj. &lt;code&gt;::ffff:&lt;/code&gt; , natomiast drugi kawałek już bardzo przypomina adres IPv4. Okazuje się, że za taki
format adresów IP odpowiada &lt;a href=&#34;https://en.wikipedia.org/wiki/IPv6#IPv4-mapped_IPv6_addresses&#34;&gt;mechanizm mapowania adresów IPv4 na adresy IPv6&lt;/a&gt;. Nie jest to
jednak tożsame z &lt;a href=&#34;https://morfikov.github.io/post/implementacja-protokolu-ipv6-za-pomoca-tunelu-6to4/&#34;&gt;6to4&lt;/a&gt; czy &lt;a href=&#34;https://morfikov.github.io/post/konfiguracja-tunelu-6in4-w-openwrt-ipv6/&#34;&gt;6in4&lt;/a&gt;, gdzie host ze stałym publicznym adresem IPv4 jest w
stanie komunikować się z hostami nadającymi po IPv6. W przypadku mapowania adresów IPv4 na IPv6,
połączenia ze zdalnymi hostami mogą odbywać się zarówno po IPv4 jak i IPv6, a to z którego z tych
protokołów nasz linux skorzysta zależy od tego czy taka maszyna dysponuje przydzielonym adresem
IPv6. Jeśli ISP nie zapewnia nam adresu IPv6, to wtedy pakiety sieciowe będą przesyłane z
wykorzystaniem protokołu IPv4. Wciąż jednak te mieszane konstrukcje adresów IP będą widoczne na
wykazie połączeń w &lt;code&gt;netstat&lt;/code&gt;/&lt;code&gt;ss&lt;/code&gt; . Okazuje się jednak, że ten mechanizm mapowania adresów może
powodować szereg problemów związanych z bezpieczeństwem systemu. Dlatego też tam gdzie to możliwe
przydałoby się go wyłączyć.&lt;/p&gt;</description>
    </item>
    
    <item>
	  <author>Mikhail Morfikov</author>
      <title>Jak włączyć stabilne adresy prywatne w IPv6 na linux</title>
      <link>https://morfikov.github.io/post/jak-wlaczyc-stabilne-adresy-prywatne-w-ipv6-na-linux/</link>
      <pubDate>Wed, 19 Aug 2020 19:31:00 +0200</pubDate>
      
      <guid>https://morfikov.github.io/post/jak-wlaczyc-stabilne-adresy-prywatne-w-ipv6-na-linux/</guid>
      <description>&lt;p&gt;Jakiś już czas temu opisywałem &lt;a href=&#34;https://morfikov.github.io/post/jak-wlaczyc-ipv6-privacy-extensions-w-debianie-slaac/&#34;&gt;jak włączyć rozszerzenia prywatności IPv6 na Debianie&lt;/a&gt; (IPv6
Privacy Extensions) w przypadku korzystania z mechanizmu automatycznej konfiguracji adresacji
hostów SLAAC (StateLess Address AutoConfiguration). Miało to za zadanie poprawić nieco prywatność
osób podłączonych do internetu za sprawą protokołu IPv6, bo generowane adresy IP standardowo
zawierają adresy MAC kart sieciowych (&lt;a href=&#34;https://en.wikipedia.org/wiki/MAC_address&#34;&gt;identyfikator EUI64&lt;/a&gt;). Parę dni temu dowiedziałem się, że
w linux można również aktywować inny mechanizm zwany stabilnymi adresami prywatnymi
(&lt;a href=&#34;https://tools.ietf.org/html/rfc7217&#34;&gt;stable-privacy addresses&lt;/a&gt;), które to wykorzystują inny system przy generowaniu identyfikatorów
interfejsów sieciowych. Ten mechanizm sprawia, że część adresu IPv6 odpowiedzialna za identyfikację
hosta ma losowe, choć stabilne wartości, które nie mają nic wspólnego z adresem MAC karty sieciowej
naszego komputera. W ten sposób możemy ukrócić śledzenie nas w sieci na podstawie adresu IPv6.
Poniższy artykuł ma za zadanie pomóc skonfigurować nam te stabilne adresy prywatne na linux oraz
pokazać w jaki sposób są one w stanie pomóc naszej prywatności.&lt;/p&gt;</description>
    </item>
    
    <item>
	  <author>Mikhail Morfikov</author>
      <title>Jak włączyć IPv6 Privacy Extensions w Debianie (SLAAC)</title>
      <link>https://morfikov.github.io/post/jak-wlaczyc-ipv6-privacy-extensions-w-debianie-slaac/</link>
      <pubDate>Sun, 10 Feb 2019 08:22:55 +0000</pubDate>
      
      <guid>https://morfikov.github.io/post/jak-wlaczyc-ipv6-privacy-extensions-w-debianie-slaac/</guid>
      <description>&lt;p&gt;Protokół IPv6 został opracowany już dość dawno temu, a jednak ilość hostów w internecie
komunikujących się za jego pomocą wciąż nie jest zbyt wysoka
i &lt;a href=&#34;https://www.google.com/intl/en/ipv6/statistics.html&#34;&gt;oscyluje w granicach 25%&lt;/a&gt;. Faktem jest, że
migracja z IPv4 na IPv6 może być sporym kosztem dla niektórych podmiotów jeśli chodzi o kwestię
związaną z wymianą sprzętu i ze zmianą konfiguracji sieci, co pewnie zniechęca część ISP do
wdrożenia tego protokołu. Użytkownicy korzystający z sieci z kolei nie wiedzieć czemu też
preferują IPv4 nad IPv6. Jakiś czas temu czytałem nawet artykuł na temat zagrożenia prywatności
jakie może nieść ze sobą protokół IPv6. Chodzi generalnie o to, że obecnie wszyscy przywykliśmy do
rozwiązania jakie oferuje nam NAT, które jest w stanie utrudnić nieco naszą identyfikację i analizę
naszej aktywności w internecie. W przypadku IPv6 adresy IP są dość unikatowe w skali globalnej, a
część odpowiedzialna za identyfikację hosta (ostatnie 64 bity) stanowi identyfikator EUI64, który z
kolei jest generowany na podstawie adresu MAC karty sieciowej. W taki oto sposób interfejs tej
karty będzie miał stały identyfikator EUI64, a hosta będzie można zidentyfikować bez problemu i
bez względu na to u którego ISP podłączymy nasz komputer. Rozwiązaniem tego problemu jest mechanizm
zwany IPv6 Privacy Extensions. Przydałoby się zatem rzucić na niego okiem i jeśli okaże się
użyteczny, to wypadałoby go włączyć w naszym Debian Linux.&lt;/p&gt;</description>
    </item>
    
    <item>
	  <author>Mikhail Morfikov</author>
      <title>Blokowanie zapytań DNS z dnscrypt-proxy na linux&#39;ie</title>
      <link>https://morfikov.github.io/post/blokowanie-zapytan-dns-dnscrypt-proxy-linux/</link>
      <pubDate>Thu, 25 Aug 2016 20:04:33 +0200</pubDate>
      
      <guid>https://morfikov.github.io/post/blokowanie-zapytan-dns-dnscrypt-proxy-linux/</guid>
      <description>&lt;p&gt;&lt;a href=&#34;https://dnscrypt.org/&#34;&gt;Narzędzie dnscrypt-proxy&lt;/a&gt; począwszy od &lt;a href=&#34;https://github.com/jedisct1/dnscrypt-proxy/releases&#34;&gt;wersji 1.7.0&lt;/a&gt; ma domyślnie włączoną obsługę
wtyczek. W standardzie nie ma ich dużo, bo jedynie trzy ale mogą one się okazać dla pewnych osób
bardzo użyteczne. Dzięki tym pluginom możemy, np. zablokować rozwiązywanie nazw w protokole IPv6 na
wypadek, gdyby ten protokół nie był wspierany w naszej sieci domowej czy też u naszego ISP. Możemy
także zdefiniować sobie adresy/domeny, które powinny zostać zablokowane i w efekcie użytkownicy nie
będą w stanie odwiedzić tych miejsc w internecie. Jest także wtyczka, która może nam pomóc zalogować
zapytania DNS. Jak widać, całkiem przyzwoite są te dodatki. W tym wpisie przyjrzymy się nieco bliżej
konfiguracji poszczególnych wtyczek dla &lt;code&gt;dnscrypt-proxy&lt;/code&gt; .&lt;/p&gt;</description>
    </item>
    
    <item>
	  <author>Mikhail Morfikov</author>
      <title>Konfiguracja tunelu 6in4 w OpenWRT (IPv6)</title>
      <link>https://morfikov.github.io/post/konfiguracja-tunelu-6in4-w-openwrt-ipv6/</link>
      <pubDate>Tue, 01 Mar 2016 15:28:22 +0000</pubDate>
      
      <guid>https://morfikov.github.io/post/konfiguracja-tunelu-6in4-w-openwrt-ipv6/</guid>
      <description>&lt;p&gt;Ludzie z IETF prawie 20 lat temu opracowali protokół IPv6. Niemniej jednak, w dalszym ciągu ogromna
część providerów internetowych nie ma zamiaru zaimplementować u siebie jego obsługi. &lt;a href=&#34;http://www.google.com/intl/pl/ipv6/statistics.html&#34;&gt;Ilość
użytkowników, którzy mają natywne wsparcie dla protokołu
IPv6&lt;/a&gt; oscyluje w granicach 10% . Jeśli jednak
mamy do dyspozycji router z firmware OpenWRT na pokładzie, to możemy pokusić się o skonfigurowanie
tunelu 6in4. Jedynym warunkiem jest posiadanie zewnętrznego adresu IP. Tunel 6in4 jest bardzo
podobny do tego &lt;a href=&#34;https://morfikov.github.io/post/implementacja-protokolu-ipv6-za-pomoca-tunelu-6to4/&#34;&gt;6to4, który był opisywany na przykładzie
debiana&lt;/a&gt;. Tutaj jednak
ten tunel zostanie ustawiony na routerze i w ten sposób cała wewnętrzna sieć będzie miała
przydzieloną określoną przestrzeń adresową z puli IPv6.&lt;/p&gt;</description>
    </item>
    
    <item>
	  <author>Mikhail Morfikov</author>
      <title>Implementacja protokołu IPv6 za pomocą tunelu 6to4</title>
      <link>https://morfikov.github.io/post/implementacja-protokolu-ipv6-za-pomoca-tunelu-6to4/</link>
      <pubDate>Thu, 04 Feb 2016 16:57:37 +0000</pubDate>
      
      <guid>https://morfikov.github.io/post/implementacja-protokolu-ipv6-za-pomoca-tunelu-6to4/</guid>
      <description>&lt;p&gt;Ogromna cześć lokalnych ISP zdaje się nie nadążać za ciągle zmieniającą się rzeczywistością. Problem
dotyczy implementacji protokołu IPv6, który jest już z nami od bardzo wielu lat. W przypadku mojego
obecnego ISP raczej nie mam co liczyć na to, by w bliżej nieokreślonej przyszłości dodał on obsługę
tego protokołu. Istnieje jednak mechanizm zwany &lt;a href=&#34;https://pl.wikipedia.org/wiki/6to4&#34;&gt;tunelowaniem pakietów protokołu IPv6 wewnątrz
pakietów protokołu IPv4&lt;/a&gt; (w skrócie 6to4), którym warto się
zainteresować. W ogromnym skrócie, część puli adresowej IPv6 jest zarezerwowana i zmapowana na
adresy protokołu IPv4. Dzięki takiemu podejściu, każdy kto posiada stały zewnętrzny adres IPv4 ma
również adres w puli IPv6. Mając zatem zarezerwowany adres, możemy pokusić się o utworzenie tunelu
6to4, co aktywuje w naszej infrastrukturze ten nowszy protokół obchodząc jednocześnie ograniczenia
ISP. Trzeba jednak mieć na względzie, że nie jest to natywne wsparcie dla protokołu IPv6 i jest
niemal pewne, że wystąpią mniejsze lub większe problemy z wydajnością.&lt;/p&gt;</description>
    </item>
    
  </channel>
</rss>
