Po wyjaśnieniu paru rzeczy w kwestii przestrzeni wymiany, a konkretnie [co jest lepsze: plik SWAP czy osobna partycja]({{ site.baseurl }}/post/czy-w-linux-plik-swap-jest-lepszy-niz-partycja-wymiany/), postanowiłem nieco zmienić układ partycji na dysku mojego laptopa (LUKS+LVM) i zaimplementować sobie przestrzeń wymiany w postaci pliku SWAP. Standardowo jednak plik SWAP nie działa w przypadku hibernacji linux'a i kernel ma problemy z wybudzeniem maszyny z głębokiego snu. Jeśli zamierzamy korzystać z hibernacji, to trzeba inaczej skonfigurować system, by nauczyć go korzystać z przestrzeni wymiany w postaci pliku. W tym artykule rzucimy sobie okiem na ten niezbyt skomplikowany proces.

Hibernacja w przypadku komputerów, zwłaszcza laptopów, to bardzo użyteczny wynalazek. Na linux'ach wymaga ona czasem lekkiej konfiguracji ale generalnie można powiedzieć, że działa OOTB. Po migracji szeregu dystrybucji na systemd, proces hibernacji zdaje się przebiegać nieco inaczej niż to miało miejsce w przeszłości. Bardzo często możemy się spotkać z sytuacjami, gdzie przy próbie zahibernowania czy wyłączenia systemu, ten zwyczajnie ignoruje nasze żądanie i pracuje dalej jak gdyby nigdy nic. W tym przypadku nie mamy do czynienia z bug'iem ale ficzerem. Okazuje się bowiem, że systemd dysponuje mechanizmem zwanym inhibitor lock, który ma na celu powstrzymanie systemu od dokonania hibernacji, uśpienia lub wyłączenia w pewnych określonych sytuacjach. W tym wpisie przyjrzymy się nieco bliżej temu mechanizmowi.